Fort Jacques-Cartier, Fort wojskowy w Cap-Santé, Kanada.

Fort Jacques-Cartier to fort francuski zbudowany po bitwie na Równinie Abrahama w 1759 roku na gruncie nadanym około 1703 roku Adrienowi Pichetowi, na cyplu nad rzeką Świętego Wawrzyńca w dzisiejszym Cap-Santé. Jean-Daniel Dumas kazał go wznieść z 150 żołnierzami wojsk lądowych i 450 żołnierzami Troupes de la Marine. Niektóre ślady są wciąż widoczne.

Zbudowany po bitwie na Równinie Abrahama i brytyjskim zdobyciu Quebecu w 1759 roku fort powstał z rozkazu Jean-Daniela Dumasa, który skierował tu 150 żołnierzy wojsk lądowych i 450 z Troupes de la Marine. Blokował brytyjski marsz na Trois-Rivières, służył jako kwatery zimowe i magazyn na potrzeby kontrataku pod Sainte-Foy wiosną 1760 roku i był jedynym francuskim fortem wzniesionym podczas wojny siedmioletniej.

Miejsce fortu leży w dzisiejszej wsi Cap-Santé, na ziemi nadanej około 1703 roku Adrienowi Pichetowi, zmarłemu w 1739 roku, który zbudował dom przy Chemin du Roy na cyplu wzdłuż rzeki; dom później rozbudowano. Fort wyznaczał południową granicę strefy zajętej przez Brytyjczyków, gdzie kanadyjscy milicjanci z każdej parafii musieli oddać broń, złożyć przysięgę neutralności i wierności królowi Anglii oraz uzyskać paszport, by legalnie się poruszać.

Teren fortu leży w dzisiejszej wsi Cap-Santé, na cyplu nad rzeką Świętego Wawrzyńca w pobliżu rzeki Jacques-Cartier. Podłoże jest nierówne tam, gdzie widoczne są pozostałości fortu, więc solidne buty ułatwią zwiedzanie.

Fort Jacques-Cartier był jedynym francuskim fortem zbudowanym podczas wojny siedmioletniej; Jean-Daniel Dumas wzniósł go ze 150 żołnierzami wojsk lądowych i 450 z Troupes de la Marine. Służył jako kwatera zimowa i magazyn armii francuskiej przygotowującej kontratak wiosną 1760 roku, bitwę pod Sainte-Foy. W Cap-Santé wciąż widać ślady.