Manresa Jesuit Spiritual Renewal Centre, Centrum duchowych rekolekcji w Pickering, Kanada

Manresa Jesuit Spiritual Renewal Centre zajmuje dawne gospodarstwo o powierzchni 100 akrów w północnym Pickering w Ontario, obok Pine Ridge Secondary School przy Finch Avenue. W skład zabudowań wchodzą Retreat House, gdzie mieszkają uczestnicy, oraz Manor House z 1912 roku, gdzie przygotowuje się posiłki. W latach 1990. dodano kaplicę św. Ignacego i centrum modlitwy.

Rekolekcje ignacjańskie dla świeckich rozpoczęły się w 1924 roku po ogłoszeniu w gazecie, a we wrześniu 1925 roku trzynastu mężczyzn odbyło rekolekcje w St. Augustine's Seminary w Toronto, zorganizowane przez senatora Franka O'Connora, którym kierowali o. John M. Filion SJ i o. Joseph Fallon SJ. O. James Fleming SJ otworzył pierwsze centrum Manresa w Erindale w listopadzie 1946 roku z miejscem dla osiemnastu rekolektantów; wkrótce przeniosło się ono do Pickering, gdzie rekolekcje wznowiono kilka dni później.

Rekolekcje opierają się na Ćwiczeniach duchowych Ignacego Loyoli, założyciela jezuitów, który spędził rok w samotności w Manresie w Hiszpanii, skąd pochodzi nazwa ośrodka. Pierwsze rekolekcje świeckie, zorganizowane przez senatora Franka O'Connora i prowadzone przez ojców Johna M. Filiona i Josepha Fallona, zgromadziły trzynastu mężczyzn w seminarium St. Augustine w Toronto we wrześniu 1925 roku. Członkowie Sodalicji Matki Bożej Drogi, później Wspólnoty Życia Chrześcijańskiego, odbywali rekolekcje w Regis College.

Centrum leży w północnym Pickering, tuż przy Finch Avenue, obok Pine Ridge Secondary School, a jego sąsiadami są dom wspólnoty La Storta i dom opieki Rene Goupil House. Posiłki podawane są w Manor House, a uczestnicy nocują w Retreat House. Rekolekcje opierają się na Ćwiczeniach duchowych Ignacego Loyoli, a każdy uczestnik składa ofiarę według możliwości zamiast stałej opłaty.

Dwór zbudował latem 1912 roku sam lord Hyde, George Villiers, późniejszy szósty hrabia Clarendon i gubernator generalny Związku Południowej Afryki; lord Somers, Arthur Somers-Cocks, dzielił posiadłość Clarendon Wood, ale nie budowę. Podczas prac obaj lordowie oprowadzili po terenie księcia Artura, księcia Connaught, syna królowej Wiktorii, i jego rodzinę.