Ile Parisienne Light, Latarnia morska w Zatoce Whitefish, Kanada.

Latarnia morska Île Parisienne to sześciokątna wieża z betonu monolitycznego na południowym krańcu wyspy Parisienne w zatoce Whitefish na jeziorze Górnym. Ma sześć stożkowych przypór zewnętrznych, wejście z dachem dwuspadowym, małe okna i dziesięcioboczną czerwoną latarnię zwieńczoną wiatrowskazem w kształcie bobra.

Stacja latarni powstała w 1911 roku na południowym cyplu wyspy Parisienne, po tym jak budowa śluz Soo zwiększyła ruch żeglugowy na górnych Wielkich Jeziorach i stworzyła potrzebę znaków nawigacyjnych na trasie do śluz. W 1991 roku wieżę wpisano do Kanadyjskiego Rejestru Miejsc Historycznych jako uznany budynek dziedzictwa federalnego, ze względu na jej związki historyczne oraz walory architektoniczne i krajobrazowe. Stacja należy do Kanadyjskiej Straży Wybrzeża.

Wieża została wpisana w 1991 r. do Canadian Register of Historic Places jako uznany federalny budynek dziedzictwa, ze względu na związki historyczne oraz walory architektoniczne i krajobrazowe. Należy do Kanadyjskiej Straży Przybrzeżnej; do 29 maja 2015 r. złożono petycję o uznanie jej za dziedziczny obiekt latarniowy Kanady.

Latarnia morska pozostaje zamknięta dla publiczności, ponieważ działa z automatycznymi systemami zasillanymi energią słoneczną w aktywnym korytarzu nawigacyjnym o dużym ruchu. Najlepszy widok uzyskuje się z wody lub z pobliskich stanowisk obserwacyjnych wzdłuż linii brzegowej.

Czerwoną dziesięcioboczną latarnię wieńczy wiatrowskaz w kształcie bobra, detal, który większość żeglarzy pomija. Odosobnienie placówki okazało się tragiczne w kwietniu 1922 r.: statek latarniowy Lambton zniknął w sztormie z północnego wschodu na zatoce Whitefish, a na pokładzie byli latarnik John Douglas, jego pomocnik John Kay i 19 innych osób.