Jones Falls Dam, Zapora łukowa i system śluz w Rideau Lakes, Ontario, Kanada.

Zapora Jones Falls to kamienna zapora łukowa na kanale Rideau w Rideau Lakes w Ontario, zbudowana w latach 1828–1831. Jej mur z piaskowca potsdamskiego ma 17,3 m wysokości od skalnego fundamentu, 8,2 m grubości u podstawy i 3,7 m u góry, a ziemny nasyp dodaje około 1,2 m. Przed ciosami leży 1,5-metrowa warstwa kruszonego kamienia wypełnionego cementem hydraulicznym, zastosowana z powodu braku odpowiedniej gliny; poszur ciągnie się na około 50 m.

Struktura została ukończona w 1831 jako najwyższa zapora w Ameryce Północnej w tym czasie, zbudowana przez kilka lat pod nadzorem Brytyjskich Inżynierów Królewskich. Jego budowa reprezentowała ważne osiągnięcie inżynierskie dla rozwoju szlaków wodnych we wczesnym dziewiętnastu wieku.

Kamienna ściana zapory przyniosła jej przydomek Whispering Dam: osoba mówiąca normalnym tonem na jednym końcu jest słyszana na drugim, bo dźwięk biegnie wzdłuż łukowego muru. W kamieniach widać jeszcze wgłębienia po wielkich drewnianych kleszczach, którymi je podnoszono.

Zapora leży u wejścia do skalnego kanionu, w połowie dawnych progów rzecznych, a obok znajdują się śluzy. Zbudowana w 1827 r. droga z kamieniołomu pod Elgin do Jones Falls służyła do transportu kamienia i nadal jest drogą dojazdową. Porusza się pieszo między koroną zapory a komorami śluz; łukową ścianę i ślady kleszczy na kamieniach widać podczas spaceru.

Konstrukcja kamienna tworzy zaskakujące efekty dźwiękowe, gdzie głosy i szumy rozbrzmiewają wzdłuż powierzchni, tworząc niezwykłą właściwość akustyczną struktury. Wielu odwiedzających odkrywa to zjawisko nieoczekiwanie podczas spaceru przez tamę.