Bell Aliant Tower

Bell Aliant Tower to konstrukcja betonowa w centrum Moncton, która wznosi się na 127 metrów w niebo jako najwyższa samodzielna budowla w kanadyjskiej Atlantyce. Wewnątrz znajdują się kierunkowe urządzenia radiowe i maszyny telekomunikacyjne, które nadal pełnią funkcję regionalnego centrum komunikacyjnego.

Budowa rozpoczęła się w 1970 roku, gdy NBTel potrzebował nowej lokalizacji dla transmisji mikrofalowej po zatwierdzeniu rozwoju Place L'Assomption. Ukończona wieża oznaczała znaczną modernizację prowincjonalnej sieci telekomunikacyjnej.

Wieża zajmuje miejsce pierwszej centrali telefonicznej Moncton, otwartej w 1883 roku, gdzie zaczęły się pierwsze połączenia telekomunikacyjne w regionie. Dziś pozostaje częścią tożsamości miasta jako fizyczne przypomnienie tego, jak technologia zmieniła życie codzienne.

Konstrukcja jest widoczna z placu miejskiego i dominuje horyzontem dzięki swojej szczupłej wysokości i charakterystycznej formie. Odwiedzający mogą najlepiej docenić jej skalę, patrząc na nią z różnych punktów obserwacyjnych w centrum.

Zespoły budowlane zastosowały metody unoszącej się szalunku, aby przez 16 dni wylewać beton w sposób ciągły, osiągając szybkość postępu pionowego około 6,7 metra dziennie. Ta innowacyjna technika pozwoliła na niesamowicie szybkie podniesienie się wieży na tamte czasy.