Barnum House, Neoklasycystyczny dom-muzeum w Grafton, Ontario, Kanada

Dom Barnuma to neoklasycystyczna rezydencja zbudowana w latach 1817–1819 tuż za Grafton w Ontario. Fasada ma środkowy front świątynny ze skrzydłami po bokach, pilastry połączone eliptycznymi łukami i drobno proporcjonowane klasyczne detale. Ten sam ornament powraca w stolarce kilku pomieszczeń, zwłaszcza salonu. Dwukondygnacyjna dobudówka z galerią i centrum dokumentacji pochodzi z renowacji w latach 1989–1991.

Eliakim Barnum kupił posiadłość od szwagra Jamesa Norrisa, którego wcześniejszy dom spłonął podczas wojny 1812 roku, gdy kwaterowali w nim brytyjscy żołnierze. Barnum, lojalista Zjednoczonego Imperium z Vermontu, który przybył do Township Haldimand w 1807 roku, wzniósł obecny dom w latach 1817–1819. W 1959 roku uznano go za Narodowe Miejsce Historyczne Kanady.

Eliakim Barnum współzakładał anglikański kościół St. George's i pierwszą szkołę w gminie. Wnętrza, zwłaszcza salon, powtarzają neoklasyczne motywy elewacji w drewnianych zdobieniach. Zbiory obejmują meble, porcelanę, książki, naczynia kuchenne, zabawki i fotografie z okresu georgiańskiego i wiktoriańskiego.

Obiekt był zamknięty przez kilka lat od września 2003 i otwarto go tylko na trzy miesiące latem 2007 dzięki prywatnej darowiźnie; przed podróżą warto sprawdzić aktualne godziny otwarcia. Dwukondygnacyjna galeria i centrum dokumentacji dodane podczas renowacji w latach 1989–1991 stoją obok pierwotnego domu. Dom leży tuż za Grafton w gminie Alnwick/Haldimand.

Kolekcja obejmuje fortepian Clementiego z początku XIX wieku, uważany za jedyny zachowany instrument tego rodzaju. Dom Barnuma otwarto w 1940 roku jako pierwsze muzeum domu w Ontario, po renowacji przeprowadzonej przez Architectural Conservancy of Ontario.