Statue of Notre-Dame-du-Saguenay, Posąg religijny na Cap Trinité, Rivière-Éternité, Kanada

Posąg Notre-Dame-du-Saguenay stoi na Cap Trinité, u ujścia Baie Trinité w pobliżu Rivière-Éternité. Wyrzeźbiony przez Louisa Jobina w 1881 roku z białej sosny i pokryty cienkimi arkuszami ołowiu, ma 7,5 metra wysokości i waży ponad 3 tony. Dziewica ma złożone dłonie i nosi białą tunikę z płaszczem o złotym obramowaniu.

Louis Jobin wyrzeźbił posąg w 1881 roku z białej sosny pokrytej cienkimi blachami ołowiu. Zamówiono go, gdy komiwojażer Charles-Napoléon Robitaille załamał się pod lodem koło jeziora Saint-Jean i modlił się do Maryi; odnaleziono go dalej na lodzie. Ponad 3-tonową figurę przewieziono parowcem i w czternastu częściach wciągnięto na Cap Trinité w osiem dni.

Posąg wyrzeźbiono na cześć Najświętszej Maryi Panny po tym, jak komiwojażer Charles-Napoléon Robitaille załamał się pod lodem podczas zimowej podróży nad Lac Saint-Jean i modlił się o ratunek. Stoi na przylądku Cap Trinité u ujścia zatoki Baie Trinité, niedaleko Rivière-Éternité. W 2008 roku Królewska Mennica Kanadyjska wydała monetę 25-centową z jego wizerunkiem.

Posąg stoi na Cap Trinité, stromym urwisku u ujścia zatoki Trinité koło Rivière-Éternité; ponieważ nie można tam przybić łodzią, miejsce ogląda się z wody lub z punktów widokowych nad Saguenay. W 1881 r. fragmenty wciągano etapami po około 50 stóp przez osiem dni. Warto wypatrzyć drewnianą podstawę zbudowaną dla monumentu.

Posąg załadowano w Quebecu na parowiec Union, lecz stroma ściana Cap Trinité uniemożliwiała przybicie, więc pozostawiono go w L'Anse-Saint-Jean. Dwóch mężczyzn w łodzi holowało go potem około dziewięciu mil przez wodę, zanim w 1881 roku został wciągnięty na górę.