Mistastin, Jezioro kraterowe w Labradorze, Kanada

Krater Mistastin to struktura uderzeniowa w Nowej Fundlandii i Labradorze w Kanadzie, o średnicy około 28 km (17 mil), zawierająca prawie okrągłe jezioro Mistastin o średnicy około 16 km (9,9 mili). W jeziorze leży Mishta-minishtikᐡ, łukowata wyspa centralna interpretowana jako centralne wypiętrzenie krateru. Otaczające skały są szarobrązowe, bruzdowane, z plamami zielonej roślinności.

Impakt w Mistastin nastąpił około 36,6 mln lat temu, w eocenie. Skały tarczy należały do batolitu zbudowanego z adamellitu, mangerytu i soczewek anortozytu. Cyrkonia sześcienna na krawędzi krateru wskazuje temperatury uderzenia powyżej 2 370 °C, najwyższe znane w skorupie ziemskiej. Jezioro rozpoznano jako możliwy krater uderzeniowy w 1968 r. po obserwacji z kosmosu.

Miejsce znajduje się na tradycyjnych terenach łowieckich Pierwszego Narodu Mushuau Innu w pobliżu granicy z Quebekiem, a odwiedziny wymagają pozwolenia z poszanowania kulturowego znaczenia regionu.

Dostęp do krateru wymaga przygotowania na odległe warunki dziczy i trudny teren, a odwiedzający powinni uzyskać pozwolenie od Pierwszego Narodu Mushuau Innu przed podróżą do tej odizolowanej lokalizacji w Labradorze.

Na krawędzi krateru występuje kubiczny tlenek cyrkonu, powstały, gdy uderzenie rozgrzało skały powyżej 2 370 °C, czyli około 43% temperatury powierzchni Słońca. Łukowata wyspa środkowa jeziora, Mishta-minishtikᐡ, jest centralnym wypiętrzeniem krateru, a jej skały wykazują planarne struktury deformacyjne, szkło diaplektyczne i stożki zniszczenia.