Saint-Sulpice Seminary, Seminarium katolickie w Ville-Marie, Kanada.

Seminarium Saint-Sulpice to budynek z kamienia łamanego przy rue Notre-Dame, cofnięty od ulicy, tworzący kwadratowy dziedziniec honorowy. Jego centralny korpus mieszkalny, wzniesiony w latach 1683–1685, ma dach mansardowy z dwiema białymi lukarnami i kamienną wieżą z okrągłym zegarem o rzymskich cyfrach. Drewniane podwójne drzwi z małymi szybkami osadzono pod płaskim kamiennym nadprożem.

Budowa miała miejsce między 1684 a 1687 pod kierownictwem François Dollier de Cassona, co czyni go najstarszą strukturą w Starym Montrealu, która nadal służy swojemu pierwotnemu celowi. Seminarium wyznacza początek katolickiej edukacji kapłańskiej w francusko-kolonialnej Ameryce Północnej.

Nazwa Vieux Séminaire de Saint-Sulpice przypomina Towarzystwo Księży św. Sulpicjusza, które przybyło do Montrealu 12 sierpnia 1657 r. i od chwili powstania jest właścicielem budynku. Założony przez nie w XVII w. ogród z geometrycznie rozplanowanymi grządkami, trawnikiem i centralną rzeźbą, wzorowany na francuskim renesansie, należy do najstarszych tego typu w Ameryce Północnej.

Seminarium stoi przy rue Notre-Dame, naprzeciw Place d'Armes, obok bazyliki Notre-Dame, w starej części Montrealu. Budynek i ogród pozostają własnością Kapłanów św. Sulpicjusza i nie są udostępniane jak muzeum; dziedziniec zamyka od ulicy mur z portalem. Kamienną elewację i zegar z 1701 roku widać z placu i z ulicy.

Zegar na fasadzie zamontowano w 1701 r.; jego tarczę wygrawerował w Paryżu Paul Labrosse, a pozłociły siostry ze Zgromadzenia Notre-Dame. Znajduje się blisko szczytu kamiennej wieży wznoszącej się nad dachem, ma cyfry rzymskie i czarne wskazówki, i należy do najstarszych zegarów tego rodzaju w Ameryce Północnej.