Khatyn, Narodowy pomnik wojenny w regionie Mińska, Białoruś
Khatyn jest krajowym miejscem pamięci w obwodzie mińskim na Białorusi, odtwarzającym osadę, która zniknęła podczas II wojny światowej. Kamienne płyty oznaczają miejsca dawnych domów, a betonowe kominy z dzwonami stoją tam, gdzie budynki niegdyś chroniły codzienne życie.
22 marca 1943 roku mieszkańcy wsi zostali zamknięci w stodole przez wojska niemieckie i kolaborantów, zanim spalono ich żywcem. Tylko garstka przeżyła to wydarzenie, które później stało się podstawą kompleksu otwartego w 1969 roku.
Wieczny Ogień płonie w bloku czarnego granitu, z którego wyrastają trzy brzozy, a nie w wieńcu przy wejściu; upamiętnia około jednej czwartej ludności Białorusi zabitej w czasie II wojny światowej. Przy wejściu do symbolicznej wsi sześciometrowy brąz przedstawia Iosifa Kaminskiego niosącego zmarłego syna Adama; zwiedzający składają czerwone i białe kwiaty na wyłożonym płytkami stopniu przed nim.
Miejsce leży około 60 kilometrów na północ od Mińska, przy drodze do Witebska, w rejonie łohojskim. Wejście na teren prowadzi obok sześciometrowej rzeźby z brązu, za nią odtworzono symboliczną stodołę, a dalej znajduje się cmentarz spalonych wsi. Trzeba zarezerwować czas na przejście między obrysami domów a ścianą pamięci.
Cmentarz przy głównej ścieżce wyświetla nazwy 185 osad, które również zostały wymazane podczas okupacji i nigdy nie zostały odbudowane. Każda nazwa reprezentuje społeczność, która zniknęła całkowicie i istnieje teraz tylko w pamięci.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 360 współtwórców z całego świata.