Братское военное кладбище, Cmentarz wojskowy w Mińsku, Białoruś

Cmentarz wojskowy Bractwa to kompleks pamięci w Mińsku, między ulicą Czerwiakowa a traktem starowileńskim, urządzony na miejscu nekropolii z czasów I wojny światowej. W centrum stoi niewielka kaplica z kopułą i krzyżem, poświęcona 14 sierpnia 2011 roku, otwarta z trzech stron i zamknięta kutymi kratami. Na portykach wiszą brązowe płaskorzeźby Aleksandra Newskiego, Dymitra Dońskiego, Jana Wojownika i archanioła Michała, a granitowe postumenty wokół noszą nazwiska żołnierzy odnalezione w archiwach.

Rada miejska postanowiła utworzyć cmentarz w listopadzie 1914 roku z inicjatywy generała porucznika P. A. Smorodskiego, szefa komitetu Aleksandrowskiego dla rannych, i wykupiła działkę między traktami wileńskim i dołhinowskim. Pierwsze pochówki odbyły się w 1915 roku, po wzniesieniu drewnianej stróżówki, kaplicy i cerkwi. Przypuszcza się, że spoczywa tu około 5 tysięcy osób; ostatnie pochówki miały miejsce w 1920 roku. Cmentarz zniwelowano pod koniec lat 40. XX wieku, a jego dokładne granice pozostają nieznane.

Cmentarz nie był wyłącznie prawosławny: kwatery 4 i 8 przeznaczono dla chrześcijan innych wyznań. W kwaterze 8 pochowano 107 znanych z nazwiska niższych stopni wyznania rzymskokatolickiego, w kwaterze 4 — 44 wyznania ewangelicko-luterańskiego. Oficerowie i urzędnicy wojskowi armii rosyjskiej spoczywali w kwaterze 1. Większość pochowanych to piechurzy pułków piechoty, grenadierów i strzelców.

Teren jest dostępny pieszo z dobrze utrzymanymi ścieżkami i miejscami do siedzenia dla odwiedzających. Kaplica na terenie zapewnia spokojną przestrzeń do ceremonii i refleksji.

Cmentarz nie był wyłącznie prawosławny: kwatery 4 i 8 przeznaczono dla chrześcijan innych wyznań; w kwaterze 8 pochowano 107 niższych rangą wyznania rzymskokatolickiego, a w kwaterze 4 – 44 niższych rangą wyznania ewangelicko-luterańskiego. Kwatera 1 była przeznaczona dla oficerów i urzędników wojskowych Armii Imperium Rosyjskiego.