Museum of Belarusian Folk Art, Muzeum sztuki ludowej w Raŭbičy, rejon miński, Białoruś

Muzeum Białoruskiej Sztuki Ludowej mieści się w dawnym kościele katolickim w Krestogorsku, kamiennej budowli z 1862 roku, na terenie olimpijskiego kompleksu sportowego Raubiczy, około 20 km od Mińska. Prostokątna dobudówka za absydą, zaprojektowana przez architekta W. N. Aładowa, mieści dodatkowe sale wystawowe i pomieszczenia gospodarcze. W środku można zobaczyć tkaniny, stroje, ceramikę, rzeźbę w drewnie i plecionkarstwo ze słomy od XVI do początku XX wieku.

Pierwszy kościół w tym miejscu zbudowano w 1650 r., gdy miejscowa ikona Matki Bożej miała ochronić szlachcica Łukasza Chaljawę podczas burzy. Kamienny kościół poświęcono w 1858 r. i ukończono w 1862 r., w 1866 r. zamieniono na prawosławną cerkiew Zaśnięcia i użytkowano do początku lat trzydziestych XX w. W latach siedemdziesiątych budynek zniszczony w ponad 80% przeznaczono do rozbiórki; uratował go list dyrektor muzeum Eleny Aladowej do przywódcy Piotra Maszerowa. Restauracja pod kierunkiem architekt L. W. Pawłowej dodała prostokątną bryłę przy absydzie, a muzeum otwarto w 1979 r.

Muzeum mieści się w dawnym kościele w Krestogorsku, zbudowanym w 1862 r. i później poświęconym jako prawosławna cerkiew Zaśnięcia. Nazwa wiąże się z miejscową ikoną Matki Bożej, która według legendy ochroniła szlachcica Łukasza Chaljawę podczas burzy i skłoniła do budowy pierwszej świątyni w 1650 r.

Muzeum mieści się w dawnym kościele krestogorskim na terenie olimpijskiego kompleksu sportowego Raubiczy, około 20 km od Mińska. Budynek odbudowano dla muzeum otwartego w 1979 r.; prostokątna dobudówka za absydą mieści dodatkowe sale wystawowe i pomieszczenia gospodarcze.

Wśród eksponatów są carskie wrota z końca XVIII – początku XX wieku plecione ze słomy, w których kwadraty wstawiono kawałki kolorowej tkaniny zamiast kamieni szlachetnych. W Białorusi zachowały się tylko trzy takie przedmioty, a źródła nie odnotowują odpowiedników na świecie.