First Minsk church, Budynek religijny w centrum Mińska, Białoruś

Z Pierwszego kościoła mińskiego pozostały jedynie kamienne fundamenty niedokończonej budowli z XI wieku, odsłonięte w 1949 roku przez Wasilija Tarasienkę na Zamczyszczu przy placu 8 Marca. Planowana świątynia miała 16 na 12 metrów, trzy apsydy i cztery filary; jej mury z kamienia łamanego spojonego zaprawą wapienną osiągnęły zaledwie około metra wysokości i do 1,5 metra grubości. Relikty zalegają na głębokości 0,5–2,1 metra obok wschodniej ściany domu sportowego „Trudowyje Riezierwy”.

Kamienny fundament odkryto w 1949 roku podczas wykopalisk we wschodniej części mińskiego Zamczyszcza, prowadzonych przez Wasilija Tarasienkę, który badał go do 1951 roku. Budowę rozpoczęto między 1069 a 1073 rokiem, być może za księcia Jaropełka Izjasławicza, i nigdy jej nie ukończono; mury osiągnęły zaledwie metr wysokości. W XII i XIII wieku miejsce służyło jako nekropolia, a na początku XIII wieku na fundamencie położono drewnianą nawierzchnię.

Niedokończone mury, wzniesione zaledwie na około metr, służyły później jako nekropolia: wykopaliska z lat 1950. ujawniły 21 pochówków w drewnianych trumnach. Dobrze zachowany grób kobiety pozwolił odtworzyć jej wygląd, w tym warkocz owinięty wokół głowy, fryzurę typową dla Ukrainek i mieszkanek południa Białorusi.

Odkryty fundament znajduje się 1,5 m pod ziemią obok wschodniej ściany Domu Kultury Fizycznej towarzystwa „Trudovye Rezervy”, w pobliżu placu 8 Marca. Kilka metrów na północny zachód wznosi się współczesna imitacja fundamentów z XII wieku; replika z 1967 r. stoi około 30 m od rzeczywistych pozostałości.

Cerkiew nigdy nie została ukończona: jej mury wzniosły się zaledwie na około metr wysokości, przy grubości do 1,5 m, po czym porzucono budowę. W XIII wieku na fundamencie położono drewnianą nawierzchnię, a niedokończone wnętrze służyło już jako cmentarz z 21 pochówkami w drewnianych trumnach.