Colégio Antônio Lemos, Budynek zabytkowy w Santa Isabel do Pará, Brazylia.
Colégio Antônio Lemos to klasyczne szkolne budynki z białą fasadą i tradycyjnymi elementami architektonicznymi, takimi jak symetryczne okna i proporcjonalne otwory. Jego wnętrze zawiera przestronne korytarze i pomieszczenia charakterystyczne dla konstruk-cji instytucjonalnych z początku 20. wieku.
Orphelinato Paraense założono w Belém w 1893 roku i opiekowało się dziewięcioma dziewczętami, a rok później było ich już 155. W 1901 roku sierociniec przeszedł pod administrację miejską, a w 1906 roku zmieniono jego nazwę na Orfanato Antônio Lemos. Rozpoczęto budowę nowego gmachu na 70-hektarowej działce w Santa Izabel do Pará, ale prace utknęły; pierwsze pensjonariuszki wprowadziły się tam dopiero w grudniu 1928 roku. Budynek wpisano do rejestru zabytków w 1982 roku.
Mocą ustawy nr 433 z 15 marca 1906 roku sierociniec przemianowano na Orfanato Antônio Lemos, honorując starania intendenta. Dziewczęta uczyły się „prendas domésticas”, na przykład haftu, a wykonane prace sprzedawano, by wspomóc finansowanie instytucji. 11 czerwca 1931 roku, w siedemsetną rocznicę śmierci Santo Antônio de Lisboa, na terenie otwarto Grutę Nossa Senhora de Lourdes.
Budynek pełni dziś funkcję szkoły publicznej i znajduje się na przestronnym terenie z miejscem na wiele obiektów. Odwiedzający powinni wiedzieć, że szkolne tereny pozostają w aktywnym użytku, więc dostęp może być ograniczony w zależności od godzin szkoły.
Orphelinato Paraense założono w Belém w 1893 roku z 9 dziewczętami; rok później było ich 155. Sieroty uczyły się haftu, a wykonane prace sprzedawano, by współfinansować instytucję. Budynek w Santa Izabel zajęto dopiero od grudnia 1928 roku, a w 1906 roku sierociniec przemianowano na Orfanato Antônio Lemos.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 434 współtwórców z całego świata.