Philippolis Fortress, Starożytna twierdza w Płowdiw, Bułgaria.

Philippolis to starożytna fortyfikacja rozproszona na kilka wzgórz w Płowdiwie, z wieżami strategicznymi i grubymi murami obronczymi. Ruiny otaczają historyczne centrum miasta i pozostają dostępne na wielu odcinkach.

Mury pochodzą z okresu od IV wieku p.n.e. do VII wieku n.e.; wyróżniono pięć faz budowy. W 172 roku n.e., za Marka Aureliusza, inskrypcja znaleziona przy Bramie Wschodniej poświadcza nowe mury obejmujące około 78 hektarów. Po najazdach Gotów system odbudowano, a Justynian I ufortyfikował jedynie Trzy Wzgórza, gdzie najlepiej zachowany kurtynowy mur i okrągła wieża narożna stoją przy cerkwi św. Konstantyna i Heleny.

Fortyfikacja wykazuje style budowlane pozostawione przez Macedonii, Rzymian, Bizantynów i Osmanów. Spacerem wzdłuż murów widać, jak każdy okres stosował różne techniki budowlane i obróbkę kamienia.

Najlepiej zachowany odcinek muru justyniańskiego, z wysokim fragmentem kurtyny i okrągłą wieżą narożną, znajduje się obok cerkwi Świętych Konstantyna i Heleny. Inne fragmenty widać na północnych i północno-zachodnich zboczach Nebet Tepe oraz pod placem Dżumaja, przy antycznym stadionie.

Najlepiej zachowany odcinek muru Justyniana I z VI wieku znajduje się przy cerkwi świętych Konstantyna i Heleny, gdzie przetrwały wysoki fragment kurtyny i okrągła baszta narożna; pozostałe baszty były trójkątne, a przed murem biegł drugi, zewnętrzny mur zwany proteichismą.