Augusta Traiana, stanowisko archeologiczne rzymskiego miasta w Starej Zagorze, Bułgaria

Augusta Traiana było rzymskim miastem na miejscu dzisiejszej Starej Zagory w Bułgarii, otoczonym murami o powierzchni około 50 hektarów z około 40 wieżami, z których 11 zbadano. Układ prostych ulic, forum, odeonu, teatru, term, świątyń i targów pochodzi głównie z panowania Marka Aureliusza (161–180). Brukowana ulica centralna biegła przez miasto ze wschodu na zachód, a przy murach w 2011 roku znaleziono mozaikę z procesją Dionizosa.

W 106 r. n.e. Trajan nadał trackiej osadzie Beroe samorząd i przemianował ją na Augusta Traiana, która stała się drugim miastem Tracji po Filipopolis. Rozkwitała za Marka Aureliusza, od 161 do końca III wieku biła własną monetę i była odwiedzana przez Septymiusza Sewera, Karakallę i Dioklecjana. W połowie IV wieku znów nazywała się Beroe i była ważnym ośrodkiem chrześcijaństwa, zanim została w dużej mierze zniszczona przez najazdy Gotów, Hunów, Awarów i Słowian.

Nazwa Augusta Traiana oddaje cześć cesarzowi Trajanowi i odzwierciedla rzymskie panowanie nad regionem. Pozostałości rynków i łaźni pokazują, jak mieszkańcy organizowali swoje codzienne życie i gromadzili się w tych przestrzeniach publicznych.

Odwiedzający mogą dzisiaj poznać wykopaliska archeologiczne i zobaczyć plany murów miasta, rynku i łaźni. Pobliskie muzeum rzymskie wystawia monety, rzeźby i mozaiki ilustrujące życie codzienne w starożytnym mieście.

Odkryta w 2011 roku przy murze obronnym mozaika Dionizosa przedstawia dwie tańczące bachantki i satyra z laską i skórą lamparta; jedna z kobiet gra na kastanietach, druga na marakasach. Wykonano ją z kamyków o wielkości około 1 cm, z drobniejszymi tessera w detalach, i odrestaurowano dzięki funduszom American Research Center in Sofia i America for Bulgaria.