Teteven Monastery, Średniowieczny klasztor w Teteven, Bułgaria

Klasztor Teteven stoi u podnóża Gór Bałkańskich otoczony głębokim dolinami, lasami i potokami w pobliżu rzeki Wit. Kompleks zawiera wiele budynków ułożonych razem jako funkcjonujące centrum religijne w tym górskim terenie.

Założony według tradycji w XI wieku, klasztor jest już poświadczony w 1600 roku przez księgę liturgiczną przechowywaną w Narodowym Muzeum Historii i Archeologii Kościoła w Sofii. Inskrypcja na ścianie głosi, że Turcy spalili i splądrowali Teteven w 1779 roku, ale klasztor przetrwał. Przed Wyzwoleniem mieścił szkołę celkową i bibliotekę oraz był odwiedzany przez działaczy ruchu wyzwoleńczego.

Cerkiew zachowuje dwie warstwy malowideł ściennych: freski z XVII wieku w części ołtarzowej i dzieła z XIX wieku we wnętrzu nawy, być może niedokończone prace Iwana Dospewskiego. XIX-wieczny ikonostas wykonali rzeźbiarze z Tetewenu lub Trjawny, którzy stworzyli także ikonostas w kaplicy św. Mikołaja w monasterze trojańskim; carskie wrota są tu i tam identyczne. Szczególnie cenne są XVIII-wieczne ikony św. Eliasza, Chrystusa Pantokratora, Jana Chrzciciela, świętych Konstantyna i Heleny oraz Soboru Archaniołów.

Klasztor służy jako punkt wyjścia dla kilku szlaków pieszych, które prowadzą w Góry Teteven i do Parku Narodowego Środkowych Bałkanów. Jego położenie w górach czyni go wygodnym dla pieszo eksplorowania okolicy.

Napis na cerkwi podaje, że w 1779 roku Turcy spalili i złupili Tetewen, lecz klasztor ocalał. W tej samej cerkwi znajduje się XIX-wieczny ikonostas, którego snycerze wykonali też ikonostas kaplicy św. Mikołaja w klasztorze trojańskim; carskie wrota są w obu takie same.