Sacred pit of Garlo, Stanowisko archeologiczne w gminie Breznik, Bułgaria.

Święty Dół Garlo to wykuta w zboczu konstrukcja z późnej epoki brązu, z kamiennymi schodami o 24 stopniach i szerokości 1,1 metra, prowadzącymi do okrągłej sklepionej komory o średnicy 4,2 metra. W jej środku znajduje się studnia o głębokości 5 metrów, a okrągły otwór o szerokości 2,3 metra w sklepieniu wpuszcza światło. Wejście jest po wschodniej stronie, a pierwsze dziewięć stopni znajduje się pod gołym niebem.

Wykopaliska w 1972 roku prowadził zespół pod kierunkiem prof. Dimitriiny Mitovej-Dżonowej, która datowała obiekt na XI wiek p.n.e. na podstawie niemal identycznego podobieństwa do świętej studni Funtana Coberta w Ballao na Sardynii. Mitova-Dżonowa powiązała go z wczesną fazą kultury nuragijskiej i w 1982 roku pojechała na Sardynię, aby potwierdzić to podobieństwo. Kości zwierzęce znalezione podczas wykopalisk wskazywały na funkcję kultową, a nie grobową.

To miejsce służyło jako świątynia, gdzie starożytni ludzie zbierali wodę i wykonywali rytuały w podziemnej komorze. Okrągły otwór na szczycie pozwalał naturalnemu światłu wpadać do środka, przemieniając przestrzeń w miejsce praktyk religijnych.

Dostęp wymaga zejścia po 24 stopniach w sumie, z których dziewięć jest odsłonięte na powietrzu, a piętnaście ciągnęło się poniżej poziomu gruntu. Wnętrze jest chłodne i ciemne, dlatego odpowiednie obuwie i ostrożność na schodach są konieczne.

Metoda konstrukcji prawie dokładnie odzwierciedla starożytne stanowisko na Sardynii, co sugeruje handel i wymianę kulturalną na całej Morzu Śródziemnym. Ten architektoniczny paralelizm pokazuje, jak odległy starożytny ludzie niezależnie rozwiązywali podobne wyzwania podziemnego budownictwa.