Église Saint-Géry, Średniowieczny kościół w Belœil, Belgia.

Kościół Saint-Géry to neoromańska budowla z szarobrązowego kamienia z wysokim czerwonym dachem z blachy falistej. Na przecięciu trójprzęsłowej nawy i skromnego transeptu wznosi się kwadratowa wieża dzwonowa z czerwonym dachem piramidalnym i metalowym krzyżem, z otworami w łuku pełnym. Prezbiterium o płaskiej ścianie zamyka poprzeczną kryptę, a szary kamienny mur ze zwieńczonymi filarami otacza plac przed kościołem.

Wzniesiony około 1100 roku dla ufundowanego w 1077 roku prioratu benedyktynów, kościół pozostał niedokończony po kasacie prioratu w 1119 roku i został przyłączony do opactwa Saint-Ghislain. W 1454 roku groził ruiną, więc odbudowano go według pierwotnych planów, ze iglicą nad transeptem i powiększoną nawą. Pod koniec XIX wieku niemal go rozebrano, lecz w latach 1900–1904 odbudowano go pod kierunkiem architekta Sonneville'a, który zastąpił drewnianą wieżę kwadratową wieżą dzwonną.

Dębowa ambona i konfesjonały pochodzą prawdopodobnie z 1743 r. i są przypisywane Ignace'owi Fouquetowi z Tournai oraz Alexisowi Leblancowi z Chièvres. Polichromowana drewniana figura św. Géry'ego z około 1739 r. jest przypisywana rzeźbiarzowi Cousinowi z Tournai, a dwa anioły adorujące pochodzą z dawnej kamienicy, zapewne z lat 1757-1759.

Budowla jest otwarta dla odwiedzających w określonych godzinach i dniach, z regularnymi mszami katolickimi. Warto wcześniej sprawdzić godziny otwarcia, zwłaszcza jeśli chcesz odwiedzić podczas lub poza czasem mszy.

Kryptę odkryto ponownie dopiero w 1960 roku; prowadzą do niej jedyne siedmiostopniowe schody z prezbiterium. Jej sześciokątna misa to rzymski relikt, dlatego sądzi się, że kościół stoi na miejscu przedchrześcijańskiej świątyni rzymskiej, być może poświęconej nimfie.