Poertoren, Wieża prochowa w Brugii, Belgii

Poertoren to okrągła ceglana wieża o trzech kondygnacjach, wysoka na około 18 metrów i szeroka na 8 metrów, o murach grubości około 1,3 metra, położona na wschodnim końcu Begijnenvest przy moście Minnewater w Brugii. Jej dolna sala jest przykryta sklepieniem żebrowym na kamiennych konsolach, a po stronie północno-zachodniej przylega niewielka wieloboczna wieżyczka schodowa ze strzelistymi oknami.

Jan Van Oudenaarde zbudował wolnostojącą wieżę w latach 1397-1398 jako część wodnej bramy nad Minnewater; druga, niższa wieża na przeciwległym brzegu została później rozebrana. Od 1477 roku wieża przechowywała proch strzelniczy miasta, a w 1665 roku przez krótki czas służyła jako młyn foluszowy. Do 1785 roku była lodownią, a w latach 1989-1991 została odrestaurowana według projektu architekta A. Cottyna.

Nazwa pochodzi od zachodnioflamandzkiego słowa « poer », proch: od 1477 roku wieża była warsztatem i składem prochu, po zakupie saletry u Katalończyka Balthazara Vallera. W 1665 roku przez kilka lat mieścił się w niej młyn foluszowy. Dolna sala zachowuje sklepienie żebrowe ze zwornikiem zdobionym motywami roślinnymi.

Wieża stoi na wschodnim końcu Begijnenvest, obok mostu Minnewater, na południowym skraju starówki Brugii. Dociera się do niej pieszo z okolicznych ulic; tuż za wieżą leży Poertorenpark, urządzony w 2008 roku w miejscu dawnego domu śluzowego.

Mur miesza cegły różnych formatów, co sugeruje, że miasto dostarczyło wykonawcy Janowi Van Oudenaarde cegłę z odzysku. Ośmioboczna wieżyczka schodowa jest w wątku flamandzkim, a okrągły mur w wątku stojącym. Sklepienie krzyżowo-żebrowe dolnej izby opiera się na zworniku z wapienia brabanckiego z motywami roślinnymi.