Watermolen van Tielen, Chroniony młyn wodny w Tielen, Belgia

Watermolen van Tielen to ceglany młyn wodny na rzece Aa przy Watermolenstraat 6 w Tielen, w gminie Kasterlee. Stromy dach z czerwonych dachówek ma dwa rzędy lukarn z zielonymi ramami, pięć niżej i cztery wyżej, z małym oknem dachowym między nimi. W wyższej prawej części znajduje się duże czarne koło wodne w wnęce pomalowanej na biało.

Młyn wodny na rzece Aa jest po raz pierwszy wzmiankowany 24 listopada 1428 roku, gdy Catherina de Papen, żona Daniëla van Ransta, pojawia się w księdze lennej Jana III Brabanckiego. Młyn zawalił się w 1565 roku podczas silnego spływu lodu na Aa, a obecny budynek wzniesiono w 1681 roku. Pozostawał częścią dziedzictwa panów Tielen do 1918 roku, kiedy został po raz pierwszy sprzedany Fikowi Dionysowi.

Młyn należał do panów Tielen, którzy pobierali podatek od siły wody i zmuszali wiejskich chłopów do mielenia tu zboża. Pan wyznaczał młynarza, który prowadził młyn jako sługa lub dzierżawca i musiał odsypać część zboża do worka pana jako podatek. Młyn pozostawał związany z zamkiem w Tielen do 1918 roku, gdy został po raz pierwszy sprzedany Fikowi Dionysowi; jego syn Louis Dionys był ostatnim młynarzem.

Budynek młyna znajduje się wzdłuż ulicy Watermolenstraat i jest widoczny z zewnątrz, chociaż dostęp do wnętrza może być ograniczony. Odwiedzający powinni przygotować się na wilgotne warunki wokół dzieła rzecznego i nosić solidne buty.

Do 1918 roku młyn pozostawał związany z zamkiem w Tielen i spadkiem panów Tielen; wtedy młyn, dom, stajnię i piekarnię sprzedano po raz pierwszy Fikowi Dionysowi. Jego syn Louis Dionys był ostatnim młynarzem. W 1943 roku drewniane koło zastąpiono metalowym.