Kasteel van Lilare, Zamek w Belgii

Kasteel van Lilare to trzykondygnacyjny zamek z jasnokremowego stiuku z szarymi kamiennymi obramowaniami pod ciemnym łupkowym dachem, którego fasadę flankują dwie kwadratowe wieże narożne ze stromymi dachami i sterczynami. Lekko wysunięte centralne wejście ma kamienne schody, łukowe drzwi, półkoliste okno i trójkątny fronton. Wysokie okna w białych ramach układają się w rzędy na kondygnacjach, a po prawej stoi ciemnoszara przybudówka.

Państwo Lilare wzmiankowano już w XII wieku; było ono lennem panów Zottegem. Przechodziło kolejno w ręce rodzin van Lilare, van Herzele, van Egmont, Blondel, van Norman, Mathot i Le Mesre de Pas. Z zespołu zachowały się XVIII-wieczny zamek i XV-wieczna brama, nosząca herby Pietera Fransa Blondela i jego żony Idesbergi Blondel. Brama jest chroniona jako zabytek od 1980 roku, a w 2021 roku przyznano dotacje na jej renowację.

Nazwa Lilare pochodzi od średniowiecznego państwa feudalnego zależnego od panów Zottegem. Od 1938 roku w budynkach mieści się Sint-Franciscusinstituut, szkoła średnia z internatem prowadzona przez Siostry św. Franciszka z Opbrakel; stara brama służy dziś jako ekonomat sióstr. Wnętrza kryją gotycką figurę Marii z XIII wieku i zbiór rosyjskich ikon z XVIII i XIX wieku.

W zamku mieści się Sint-Franciscusinstituut, szkoła średnia z internatem prowadzona przez Zusters van Sint-Franciscus van Opbrakel, więc budynki i teren są placówką szkolną, a nie publiczną atrakcją. Piętnastowieczna brama, od 1980 roku chroniona jako zabytek, służy siostrom jako economaat. Kremową otynkowaną fasadę z dwiema narożnymi wieżami widać z drogi publicznej; w innych sprawach należy wcześniej skontaktować się z instytutem.

W zamku znajdują się gotycka figura Marii z XIII wieku, „Macierzyństwo” i „Dar siebie” Felixa De Boecka oraz obszerna kolekcja rosyjskich ikon z XVIII i XIX wieku. Odrestaurowana brama, chroniona od 1980 roku, nosi herby Pietera Fransa Blondela, barona Oudenhove, i jego żony Idesbergi Blondel.