Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk, Gotycki kościół parafialny w Damme, Belgia

Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartkerk to częściowo rozebrany gotycki kościół ceglany w Damme. Wysoka kwadratowa wieża wznosi się kondygnacjami z podwójnymi ostrołukowymi otworami, a mur nawy przechodzi w pozbawioną dachu ruinę z ostrołukami. Zachowane prezbiterium, przekształcone w prezbiterium halowe w drugiej połowie XIII wieku, jest jednym z najstarszych przykładów tego typu we Flandrii.

Około 1180 roku na południe od Damme stała kaplica poświęcona Najświętszej Maryi Pannie, prawdopodobnie zależna od parafii Oostkerke. Około 1210–1225 przekształcono ją w wczesnogotycką trójnawową bazylikę z wieżą zachodnią, a wzrost ludności w XIII–XIV wieku przyniósł boczne chóry i chór halowy. W latach 1725–1727 rozebrano nawę, transept i iglicę, pozostawiając chór i dwie ściany nawy.

Kościół jest poświęcony Wniebowzięciu Marii, a jego XIV-wieczne figury apostołów przetrwały splądrowanie przez gezów w 1578 roku. Ocalał również późnogotycki lektorium, wyrzeźbione w latach 1555-1558 przez bruggijskich kamieniarzy Joosa Aertsa i Jana de Smeta. Obecnie nie odprawia się tu już nabożeństw.

Kościół stoi na ogrodzonym terenie na południowy zachód od centrum Damme, z cmentarzem po stronie południowej i przykościelnym placem od północy. Nawę i transept rozebrano w 1725 r., a iglicę w 1727 r., więc nie ma wejścia na wieżę; prezbiterium i boczne chóry ogląda się z poziomu gruntu. W 2018 r. nie odprawiano tu nabożeństw.

Kościół przechowuje późnogotycki lektorium wykonane w latach 1555-1558 przez bruggijskich kamieniarzy Joosa Aertsa i Jana de Smeta, które przetrwało splądrowanie w 1578 roku. Jego dolna część została wbudowana w duży przedsionek wzniesiony przed środkowym chórem po rozbiórkach z lat 1725-1727.