Triage-Lavoir de Péronnes, Zakład wzbogacania węgla w Péronnes-lez-Binche, Belgia

Triage-Lavoir de Péronnes to zakład do mycia węgla zbudowany jako duża betonowa konstrukcja z wieloma poziomami połączonymi zawiłymi schodami i wspieranym przez liczne kolumny betonowe. Budynek wykazuje podejście do inżynierii przemysłowej typowe dla powojennych zakładów produkcyjnych.

Zbudowany w 1954 roku ze zbrojonego betonu i otwarty 20 września, skupiał przygotowanie węgla z kopalń Péronnes, Ressaix i Trivières zamiast rozproszonych zakładów. Przetwarzał ponad 3 000 ton dziennie do 1969 roku, gdy zamknięcie kopalń Saint-Albert i Sint-Margriete zakończyło działalność po 15 latach. Wpisany do rejestru zabytków 15 maja 2003 roku, uniknął rozbiórki grożącej w 2000 roku.

Obiekt reprezentuje belgijskie dziedzictwo przemysłowe i otrzymał status zabytku chronionego w 2003 roku, odzwierciedlając jego znaczenie dla tożsamości regionalnej. Odwiedzający mogą dzisiaj zobaczyć, jak górnictwo węgla niegdyś kształtowało codzienne życie w tej okolicy.

Budynek jest ogrodzony i częściowo wciąż nieużywany, więc ogląda się go z ulicy; z zewnątrz widać otwarty przejazd pod przednią elewacją i stopniowany dach. Renowacja zaczęła się we wrześniu 2005 roku, zewnętrze miało być gotowe do września 2006, a wiosną 2010 prace wciąż trwały.

Zakład ma pomieścić podziemne archiwum zawierające kolekcje królewskie i materiały historii naturalnej, dając zabytkowi przemysłowemu całkowicie nowy cel. Ta transformacja pokazuje, jak stare fabryki mogą być zachowane dla współczesnych potrzeb.