Convent Van Maerlant, Neogotycki budynek kościelny w Dzielnicy Europejskiej, Belgia

Konwent Van Maerlant to neogotycki zespół z czerwonej cegły przy rue Van Maerlant. Długie skrzydło ma szare kamienne pasy i stromy, ciemnoszary dach czterospadowy z rzędem lukarn w białych obramowaniach nad cofniętym łukowym wejściem; po prawej wyższy blok wznosi się w ośmioboczną wieżyczkę ze smukłą szarą iglicą. Kościół mieści dziś bibliotekę centralną Komisji Europejskiej.

Kaplica z 1435 r. przy Rue des Douze Apôtres, wzniesiona na mocy bulli papieskiej jako zadośćuczynienie za profanację hostii z 1370 r., była pierwszym miejscem modlitwy klasztoru. Anna de Meeûs założyła w 1844 r. Siostry Wieczystej Adoracji; w 1850 r. zamieszkały w domu Salazarów przy Rue des Sols i zastąpiły skrzydło czerwoną neogotycką świątynią. Wywłaszczone w 1907 r. na potrzeby połączenia północ-południe, zgromadzenie odtworzyło kościół i kaplicę niemal identycznie w dolinie Maelbeek; oryginały rozebrano w 1955 r. pod galerię Ravenstein.

Klasztor nosi imię Jacoba van Maerlanta, średniowiecznego flamandzkiego poety. Jego boczna kaplica, odtworzona jako kopia oryginału z 1435 roku, została ponownie poświęcona 25 września 2001 roku jako Kaplica Zmartwychwstania, czyli Kaplica dla Europy, i służy dialogowi między grupami chrześcijańskimi w Europie. Witraże, namalowane przez wiedeńskiego artystę Thomasa Reinholda, powstały w warsztacie klasztoru Schlierbach w Górnej Austrii i zostały sfinansowane przez dziewięć regionów austriackich dla pięciu tematów biblijnych.

Budynek służy teraz jako Centralna Biblioteka Komisji Europejskiej i jest otwarty dla odwiedzających poszukujących materiałów badawczych. Znajduje się w Dzielnicy Europejskiej i jest dostępny dla publiczności, choć warto potwierdzić godziny otwarcia i warunki dostępu przed wizytą.

Klasztor jest jedynym przedwojennym budynkiem przy rue Van Maerlant i niemal nie uniknął rozbiórki: deweloper chciał wznieść tam siedem dziewięciopiętrowych biurowców. Ponieważ teren zarezerwowano dla Rady Unii Europejskiej, która miała przeznaczyć go na mieszkania, ostatecznie przeważyła renowacja.