Stadion Heysel, Stadion sportowy w Brukseli, Belgia

Stadion Heysel to wielofunkcyjny stadion w północno-zachodniej części Brukseli, zainaugurowany 23 sierpnia 1930 roku jako Stade du Jubilé, dzień po setnej rocznicy uzyskania niepodległości przez Belgię. Pierwotny obiekt mógł pomieścić ponad 70 000 widzów na miejscach stojących. W 1995 roku został rozebrany i zastąpiony w tym samym miejscu 50-tysięcznym Stade Roi Baudouin, otwartym 23 sierpnia 1995 roku.

Stadion otworzył się w 1930 jako upamiętnienie stulecia niezależności Belgii i został zbudowany jako nowoczesne centrum sportowe kraju. Po tragicznym zdarzeniu w 1985 roku obiekty zostały całkowicie przebudowane i otrzymały nową tożsamość wraz z ulepszonymi standardami bezpieczeństwa.

Stadion nosił najpierw nazwę Stade du Jubilé, upamiętniającą stulecie niepodległości Belgii w 1930 roku, a po II wojnie światowej przemianowano go na Heysel. Gościł finały Pucharu Europy w 1958, 1966, 1974 i 1985 roku oraz Pucharu Zdobywców Pucharów w 1964, 1976 i 1980 roku. W 1958 roku mecz europejski obejrzało 66 000 widzów, co jest rekordem obiektu w takich rozgrywkach.

Stadion leży w północno-zachodniej części Brukseli, na płaskowyżu Heysel, i dojeżdża się do niego metrem z centrum. Owalna niecka jest otoczona ciemnym ogrodzeniem, za którym wznoszą się trybuny, a wzdłuż górnej krawędzi stoją maszty flagowe. Stary obiekt z 1930 roku rozebrano w 1995 roku, więc dziś ogląda się Stade Roi Baudouin na 50 000 miejsc, otwarty 23 sierpnia 1995 roku.

Stadion przyjmował kilka ważnych europejskich finałów piłki nożnej w latach 1958-1985, co dało mu kontinentalny prestiż sportowy. Ta historia czyni go miejscem międzynarodowego znaczenia sportowego w belgijskim krajobrazie atletycznym.