Egmont Park, Chroniony park dziedzictwa w dzielnicy Pentagon, Bruksela, Belgia

Egmont Park to park w stylu neoklasycznym w centrum Brukseli z formalnymi ogrodami i ścieżkami na jego rozległych terenach. Został zaprojektowany przez Giovanni Niccolò Servandoni i łączy otwarte trawniki z zaplanowanymi nasadzeniami i trasami spacerów.

Park powstał jako ogród Pałacu Egmontu, wzniesionego w XVI wieku dla Franciszki Luksemburskiej i jej syna Lamorala Egmonta. Leopold Filip Arenberg kupił mały i duży dwór Egmontu w 1738 i 1752 roku, a w latach 1759–1762 Giovanni Niccolò Servandoni przekształcił ogrody w ogród francuski. Tilman-François Suys przeprojektował je w 1830 roku, Edmond Galoppin uczynił z nich park krajobrazowy w 1901 roku, a Miasto Bruksela, właściciel od 1918 roku, otworzyło park dla publiczności w 1920 roku.

Nazwa parku pochodzi od Lamoraala van Egmonta, dla którego wzniesiono pałac w XVI wieku. Przejście Marguerite Yourcenar zawiera czternaście cytatów z jej powieści L'Œuvre au noir wyrytych w kamieniu. Od 28 września 2016 roku miłorząb dwuklapowy jest Arbre de Frimousse – drzewem, które rodziny dotknięte ciężką chorobą mogą dotykać lub całować.

Wejścia znajdują się przy boulevard de Waterloo 31 (passage de Milan), między numerami 32 i 34 rue aux Laines (passage Marguerite Yourcenar) oraz między numerami 10 i 12 rue du Grand-Cerf. Park o powierzchni 1,5 ha jest otoczony domami i oddzielony kratą od pałacu Egmont; ogród cour du Sanglier pozostaje za tą kratą.

W południowo-zachodnim narożniku parku stoi Groote Pollepel, ośmioboczny zbiornik z białego kamienia ze sklepieniem o ośmiu żebrach, pochodzący z XV wieku. Stał niegdyś w dzielnicy Isabelle i Terarken, został rozebrany przy budowie połączenia kolejowego północ-południe i w latach 1956-1958 zmontowany tutaj. Spacerowicze rzadko wiedzą, że kiedyś współtworzył zaopatrzenie Brukseli w wodę.