Ter Biestmolen, młyn wodny w Nederzwalm w Belgii

Ter Biestmolen to młyn wodny na lewym brzegu Zwalmbeek w Nederzwalm, a nie na wyspie. Dolna kondygnacja jest ze zwietrzałej brązowej cegły z ciemnymi łatami; powyżej znajduje się czerwona część z czterema białymi oknami, obok wyższego ceglanego budynku pod stromym łupkowym dachem. Woda przepływa pod gospodarstwem i domem młyna, napędzając dwa wbudowane koła wodne górnego typu.

Młyn po raz pierwszy odnotowano w 1063 roku i pozostawał przez wieki związany z opactwem Ename. Mielił zboże i prasował olej z nasion do 1883 roku, kiedy przeprowadzono duże renowacje, które powiększyły budynek i uczyniły go bardziej wydajnym.

Młyn nazywany jest także Simoensmolen. Od przebudowy w latach 1987–1988 w budynku młyna mieszczą się tawerna i restauracja, gdzie odwiedzający jedzą i piją. Do zatrzymania w 1970 roku mielono tu zboże i tłoczono olej z siemienia lnianego, rzepaku i rzepiku.

Młyn stoi na lewym brzegu Zwalmbeek, a nie na wyspie. Po drugiej stronie strumienia znajduje się duży parking, a ścieżki biegną w górę rzeki wzdłuż Zwalmbeek; w dół rzeki szlak pieszy Boeketje-Vlaanderen prowadzi między Terbieststraat i Hoogstraat wzdłuż Peerdestokbeek, obok jego ujścia do Zwalmbeek.

Generator zainstalowany przez niemieckiego okupanta podczas I wojny światowej stoi do dziś w budynku gospodarczym młyna, a nie w samym młynie. Młyn działał do 1970 roku; zatrzymano go rok po śmierci młynarza Gerarda Leysa, który zginął przy smarowaniu wału.