Château de Seraing, Dawny pałac letni książąt-biskupów w Seraing, Belgia

Zamek w Seraing to pałac w stylu baroku mozańskiego nad Mozą w Seraing pod Liège. Jego główny budynek z XVIII wieku, dzieło architektów Jacques'a-Barthélemy'ego Renoza i Etienne'a Fayena, ma elewację z czerwonej cegły z obramieniami okien z szarego kamienia, kamienny pas między kondygnacjami i środkową bramę w łuku. Zespół obejmuje też barokowy kościół pałacowy i budynki wokół dziedzińca honorowego.

Seraing służyło jako letnia rezydencja biskupów-książąt Liège, choć nie wiadomo od kiedy; niektóre źródła datują zamek na 1288 rok. W XVII wieku stało się pałacem ze skrzydłem klasycystycznym od strony Mozy, kościołem i ogrodami francuskimi. Około 1750 biskup-książę Jean-Théodore de Bavière zlecił jego przebudowę Jacques'owi-Barthélemy'emu Renozowi i Etienne'owi Fayenowi. Upaństwowiony w 1795 roku, służył jako szpital wojskowy i prochownia, zanim Wilhelm I sprzedał go w 1817 roku braciom Jamesowi i Johnowi Cockerillom.

Nazwa zamku przypomina o jego podwójnym życiu: letni pałac biskupów-książąt Liège, a później siedziba koncernu stalowego Cockerill. Główny budynek w stylu baroku mozańskiego, XVIII-wieczne elewacje i dachy oraz dziedziniec honorowy są wpisane do dziedzictwa Walonii. Sąsiedni barokowy kościół nadal pełni funkcje religijne, a przyległe centrum administracyjne otwarto w 2016 roku.

Zamek jest dzisiaj własnością prywatną i nie jest otwarty dla odwiedzających, ale mury zewnętrzne można oglądać z sąsiadujących ulic. Najlepsze miejsca do fotografowania zewnętrznej strony to ogólnodostępne ścieżki wokół posiadłości.

Bracia Cockerill kupili posiadłość w 1817 roku i zbudowali na jej terenie pierwsze w Belgii wielkie piece opalane koksem; w 1823 roku John Cockerill został jedynym właścicielem. Dawny letni pałac książąt-biskupów od 2002 roku zajmuje Cockerill Maintenance & Ingénierie.