Venetiaanse Gaanderijen, Chroniona arkada na promenadzie w Ostendzie, Belgia

Venetiaanse Gaanderijen to kryta galeria z jasnego kamienia, zbudowana w latach 1900–1903 według projektu Henriego Maqueta. Wzdłuż Koning Boudewijn-promenade niższe skrzydło z trzema wysokimi arkadami, zwieńczone balustradą, łączy się z cylindryczną wieżą o wąskich oknach i ciemnej, żebrowanej kopule. Druga długa galeria biegnie wzdłuż Parijsstraat, a na ich przecięciu pod kątem 45 stopni narożnik wypełnia duża sala.

Galerie zbudowano w latach 1900–1903 według projektu architekta Henriego Maqueta, na zlecenie króla Leopolda II, na miejscu dawnej restauracji Pavillon du Rhin i jej basenów ostrygowych. Tajny podziemny tunel łączył je z podwójną willą baronowej de Vaughan, kochanki króla, i został zamurowany po jego śmierci. Uszkodzone podczas II wojny światowej utraciły szklaną kopułę i marmurowy kominek.

Miasto wykorzystuje galerie jako przestrzeń wystawową, a część budynku zaadaptowano na restaurację. Na tarasie przed nimi stoi brązowy posąg króla Baudouina I, wykonany w 1998 roku przez ostendzką artystkę Josiane Vanhoutte (ur. 1946).

Galerie ciągną się wzdłuż Koning Boudewijn-promenade, dawnej Zeedijk, z długą krytą galerią wzdłuż Parijsstraat i wieżyczką przy Koningsstraat. Okrągła wieża przy promenadzie kryje drewniane schody kręcone. Część budynku zajmuje restauracja, a na tarasie przed nim stoi brązowy posąg króla Boudewijn (1998) dłuta Josiane Vanhoutte.

Tunel łączył niegdyś galerie pod ziemią z bliźniaczą willą na rogu Parijsstraat i Koningsstraat, zamieszkaną przez baronową de Vaughan, kochankę Leopolda II. Zamurowano go po śmierci króla. Szklana kopuła nad wielkim salonem i dwie szklane dobudówki zostały usunięte podczas napraw po II wojnie światowej.