Former toll booths of Namur Gate, Neoklasycystyczne pawilony celne przy wejściu do Bois de la Cambre, Bruksela, Belgia.

Dawne pawilony rogatkowe przy porte de Namur to dwa symetryczne jednokondygnacyjne budynki w stylu neoklasycystycznym, z murowaną elewacją malowaną na kremowobiało na szarym kamiennym cokole. Każdy ma lekko wysuniętą część środkową ujętą w dwie pary gładkich okrągłych kolumn podtrzymujących trójkątny fronton; jeden kryje łukowy otwór z ciemnymi dwuskrzydłowymi drzwiami, do których prowadzą krótkie szare kamienne stopnie, drugi cofnięte wejście osiągalne po czterech niebieskich stopniach. Wysokie prostokątne okna z białymi szprosami osadzono pod łukowymi wnękami, a za frontonem biegnie dach o niewielkim nachyleniu.

Zbudowane między 1834 a 1836 rokiem przez architekta Auguste Payena jako część systemu murów akcyzowych Brukseli, te budki celne zostały przeniesione w 1862 roku z Bramy Namur na ich obecną pozycję przy wejściu do Bois de la Cambre.

Pawilony reprezentują praktyki administracyjne i systemy kontroli miejskiej XIX wieku w Brukseli, ucieleśniając neoklasycystyczne zasady architektoniczne symetrii, porządku i klasycznych elementów dekoracyjnych, które odzwierciedlały obywatelskie wartości epoki.

Zlokalizowane przy Avenue Louise 544 i 589, pawilony obecnie mieszczą galerię sztuki współczesnej LMNO, która organizuje wystawy łączące sztukę i nauki o życiu w tym środowisku chronionego zabytku.

Oba pawilony stoją naprzeciw siebie po dwóch stronach avenue Louise, w odległości około 38 metrów. Każdy z nich rozebrano i wzniesiono ponownie w obecnym miejscu w 1862 roku, gdy usunięto starą rogatkę octroi przy porte de Namur. Przed jednym z nich stoi mała ciemna tabliczka z napisem „LOUISE LOUISA”.