Abbaye de la Paix Notre-Dame, Barokowe opactwo w Liège, Belgia.

Abbaye de la Paix Notre-Dame to barokowy kościół opacki przy boulevard d'Avroy 52-54 w Liège, zbudowany z wapienia mozańskiego. Szara kamienna fasada ma łukowy portal z ciemnobrązowymi drewnianymi drzwiami, pilastry jońskie, dwa wysokie okna z zielonkawymi szybami oraz górny poziom z okulusem otoczonym girlandą, niszą z Madonną z Dzieciątkiem i szczytem zwieńczonym kamiennym krzyżem. Projekt nawiązuje do fasady kościoła Gesù w Rzymie.

Benedyktynki przybyłe z Namur założyły opactwo w 1627 roku; w 1642 wzniesiono kamienny mur, a w 1645 ukończono krużganek. Kościół rozpoczęto w 1677 i ukończono w 1690 według planów zakonnicy Aldegonde Desmoulins z Mons, a budynki klasztorne powstały po jej nagłej śmierci w 1692 roku. Po rewolucji francuskiej klasztor był zamknięty przez 45 lat, po czym znów go zamieszkano.

Kościół ma cztery ołtarze: ołtarz główny ze rzeźbami świętego Benedykta i świętej Scholastyki dłuta Arnolda du Hontoire (1690) oraz dwa ołtarze boczne z obrazami Engleberta Fisena przedstawiającymi śmierć obojga świętych. Cornelis van der Veken wyrzeźbił świętego Józefa z Dzieciątkiem i anioła stróża. Chór zakonnic umieszczono za wschodnią kaplicą, prostopadle do absydy, aby siostry mogły uczestniczyć w nabożeństwach niewidziane przez wiernych.

Kościół stoi przy Boulevard d'Avroy 52-54 w dzielnicy Avroy; wejściem jest środkowy portal z rdzawobrązowymi skrzydłami drzwi. Wnętrze jest podzielone: publiczna nawa z dwiema kaplicami bocznymi i płasko zamkniętym prezbiterium jest dostępna, natomiast chór mniszek znajduje się za wschodnią kaplicą, prostopadle do zamknięcia prezbiterium i poza wzrokiem wiernych. Warto zwrócić uwagę na organy Le Picarda z 1737 r., wpisane w 1983 r. do wyjątkowego dziedzictwa Walonii.

Organy Jeana-Baptiste'a Le Picarda z 1737 roku są od 1983 roku wpisane jako wyjątkowe dziedzictwo Walonii. Wnętrze kościoła w stylu meblowym liège-akwizgrańskim również uznaje się za wyjątkowo zachowane. Instrument znajduje się w kościele, którego chór zakonnic umieszczono za kaplicą wschodnią, dzięki czemu siostry mogły uczestniczyć w nabożeństwach bez bycia widzianymi.