Waulsort Abbey, Były klasztor benedyktyński w Hastière, Belgii.

Opactwo Waulsort wznosi się na zboczu nad Mozą, 10 km na południe od Dinant w prowincji Namur. Obecne budynki pochodzą z 1670 roku: długi kremowy główny budynek z szarymi okiennicami, kwadratowa wieża zwieńczona ciemną latarnią kopułową oraz niższe skrzydło z łupkowym dachem mansardowym. Kamienny mur otacza trawiasty dziedziniec.

Opactwo zostało założone w 946 roku przez irlandzkich mnichów na prośbę Eilberta de Florennes i rozwinęło się w ważny ośrodek religijny. Pozostało aktywne aż do jego rozwiązania podczas rewolucji francuskiej na końcu XVIII wieku.

Nazwa opactwa pochodzi od łacińskiej formy Walciodorus, użytej w dokumencie cesarza Ottona Wielkiego z 946 roku. Mnisi prowadzili szkołę złotnictwa od X do XIV wieku, zajmującą się cyzelowaniem, emaliowaniem i rytowaniem. Intaglio Lotara, kryształowy dysk o średnicy 11 cm z ośmioma scenami z historii Zuzanny, należał do opactwa przez prawie dziesięć stuleci.

Dawna opactwo jest prywatną rezydencją i nie można go zwiedzać. Zachowane budynki z XVII wieku, w tym pałac opacki, sala archiwum, owalne gospodarstwo z 1727 roku i ogrody tarasowe, stoją nad Mozą około 10 km na południe od Dinant. Widać je z brzegu lub z drogi w Waulsort, w gminie Hastière.

Kryształ Lotara, dysk z kryształu o średnicy 11 cm z ośmioma scenami z historii Zuzanny, należał do opactwa przez prawie dziesięć stuleci. Hrabia Eilbert de Florennes pozostawił go tam jako pokutę za zły uczynek. Wrzucony do Mozy przez rabusiów w 1795 roku, został odzyskany i w 1855 roku nabyty przez British Museum, gdzie znajduje się do dziś.