Gouffre de Belvaux, Lej krasowy w Han-sur-Lesse, Rochefort, Belgia
Gouffre de Belvaux to ponor, w którym Lesse znika w masywie wapiennym Boine w Han-sur-Lesse. Jego łuk otwiera się na ciemną wnękę, a strumień wypływa po jasnych, zaokrąglonych kamieniach. Dno na głębokości 45 metrów osiągnięto nurkując w 1964 roku.
Bob Destreille osiągnął dno studni na -45 metrach 6 września 1964 roku. W 1971 roku nurek Daniel Ameye zniknął w syfonie i nigdy nie wypłynął. W latach 1964–1972 SCUCL odgruzował Drève des Étançons, dając dostęp do ponad 500 metrów żeglownej podziemnej Lesse. W 1987 roku Claude Grandmont dokonał połączenia przez syfon między grotami turystycznymi a znanym końcem podziemnej rzeki.
Przepaść leży w rezerwacie zwierzęcym Domaine des grottes de Han nad rzeką Lesse w Han-sur-Lesse. Nazwa Belvaux oznacza dawne wejście Lesse, którego portal prowadzi do usypiska Drève des Étançons. Woda, która tu znika, wypływa około dwudziestu czterech godzin później w trou de Han, po drugiej stronie masywu Boine.
Przepaść leży w rezerwacie zwierząt Domaine des grottes de Han i nie jest udostępniona pojedynczym zwiedzającym; dociera się do niej pieszo z rejonu jaskiń Han przez masyw Boine. Dostęp do wody i do 45-metrowej studni mają wyłącznie grotołazi i nurkowie. Zimą Lesse może zalać zagłębienie Chavée, gdy jej przepływ przekracza 27 metrów sześciennych na sekundę.
W miesiącach zimowych rzeka może przekroczyć swoją pojemność podziemną i czasowo powrócić na powierzchnię. Te rzadkie zdarzenia powodziowe podążają za starym korytem rzeki wokół pobliskiego Masywu Boine, ujawniając, jak woda ukształtowała krajobraz na przestrzeni tysiącleci.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 215 współtwórców z całego świata.