Walraversijde, Muzeum średniowiecznej wioski w Ostendzie, Belgia.

Walraversijde to częściowo zrekonstruowana średniowieczna wioska rybacka i muzeum na wolnym powietrzu w dzielnicy Raversijde w Ostendzie, na belgijskim wybrzeżu. Długi dom o jasnych ścianach i stromym strzechowym dachu stoi na trawiastym polu, a po lewej przylega do niego biały budynek. Stanowisko leży na obszarze wydm przy średniowiecznej grobli, a Muzeum Walraversijde przechowuje wydobyte znaleziska.

Walraversijde po raz pierwszy odnotowano w 1357 roku jako „Walravens Hide”, osadę rybacką za wydmami. Powódź św. Wincentego z 22 stycznia 1394 roku przerwała pas wydm i zalała pierwotne miejsce, które porzucono. W 1399 roku książę Jan bez Trwogi nakazał budowę nowej grobli, Graaf Jansdijk, a za nią powstała druga wioska z około 100 domami z cegły, browarem, młynem i kościołem zbudowanym w latach 1420–1430.

Nazwa Walraversijde pochodzi od „Walravens Hide”, starosaskiego określenia przystani pewnego Walrafa, po raz pierwszy wzmiankowanego w 1357 r. Ziarna raju, goździki, pieprz, granaty, grzebienie z kości słoniowej i brązowe świeczniki dowodzą, że piractwo, korsarstwo i pilotowanie hiszpańskich statków do Brugii przynosiły nieoczekiwane dobra.

Stanowisko leży w wydmach na zachód od przysiółka Raversijde, kilka minut jazdy samochodem od centrum Ostendy, obok terenu Atlantikwall. Ścieżki prowadzą przez otwarty teren między zrekonstruowanymi domami; przydadzą się buty na piasek i trawę oraz ochrona przed deszczem, bo wybrzeże jest wystawione na wiatr. Teren jest płaski, ale częściowo nieutwardzony.

Prace wykopaliskowe rozpoczęły się w 1992 roku i uczyniły to jedno z najbardziej zbadanych średniowiecznych wiosek rybackich w Europie. Naukowcy zachowali i odbudowali tyle szczegółów dotyczących życia przybrzeżnego z tego okresu, że niewiele innych miejsc może się równać pod względem kompletności.