Kościół św. Marcina w Ieper, Gotycka katedra w Ypres, Belgia

Kościół św. Marcina, przez mieszkańców wciąż nazywany katedrą, to budowla w stylu gotyku brabanckiego z jasnoszarego kamienia, rozpoczęta w 1230 roku. Wieża o wysokości 102 metrów ma smukłą iglicę i pinakle narożne ponad kilkoma poziomami wysokich ostrołukowych okien z rzeźbionym maswerkiem. Do wieży przylega długi, stromy szary dach, a po jej lewej stronie stoi niższa ciemna iglica.

Budowa katedry rozpoczęła się w 1230 roku na fundamentach starszego kościoła romańskiego i została w dużej mierze ukończona pod koniec XIV wieku. Pierwsza Wojna Światowa pozostawiła budynek w gruzach, a pełna rekonstrukcja przeprowadzona w latach dwudziestych XX wieku przywróciła mu średniowieczną formę.

Kościół nadal bywa potocznie nazywany Sint-Maartenskathedraal, choć w 1801 r. utracił status katedry, gdy Ypres włączono do diecezji gandawskiej. Wnętrze zdobi rozeta w południowym transepcie, dar wojsk brytyjskich dla króla Alberta I, wykonana przez irlandzką artystkę Wilhelminę Geddes w latach 1935–1938 i przedstawiająca Te Deum. W kościele wisi ponad dwadzieścia obrazów, w tym wielkie płótno Jorisa Liebaerta z 1657 r. o oblężeniu Ypres w 1383 r.

Główne wejście wychodzi na Sint-Maartensplein w centrum Ypres, w kilku minutach marszu od Hali Sukienniczej i głównego placu. Ponieważ jest to czynna katedra parafialna, warto sprawdzić przed wejściem, czy nie odbywa się nabożeństwo, i zachować ciszę w środku.

Wieża ma 102 metry wysokości i należy do najwyższych budowli Belgii. Jej iglica została zniszczona podczas I wojny światowej i odbudowana w latach 1922–1930 nieco wyżej niż przed wojną, dlatego sylwetka różni się od średniowiecznej.