Opactwo Tongerlo, Opactwo norbertańskie w Westerlo, Belgia

Opactwo Tongerlo to klasztor premonstrateński w Belgii z kościołem i budynkami klasztornymi rozmieszczonymi wokół dziedzińców i połączonymi przez zadaszone galerie, wykazującymi gotyckie cechy architektoniczne. Teren rozciąga się na lesistych gruntach z ogrodami, wodami i otwartymi przestrzeniami wspierającymi życie wspólnoty i dostęp odwiedzających.

Opactwo Tongerlo zostało założone około 1133 roku przez opata Waltmana z opactwa św. Michała w Antwerpii i miejscowego szlachcica Giselberta z Kasterlee, który ofiarował ziemie i później został bratem laikiem. Dokument fundacyjny, przypisywany biskupowi Burchardowi z Cambrai, jest kwestionowany, ponieważ Burchard zmarł w 1130 roku. Opactwo stało się ważnym ośrodkiem norbertańskim w Campine, z prawami do około czterdziestu parafii. Francuscy rewolucjoniści wygnali kanoników w 1796 roku i sprzedali majątek; zakon przywrócono w 1838 roku, a opactwo odkupiono w 1840 roku pod Peterem Hubertem Evermode Backxem.

Nazwa opactwa pochodzi od wsi Tongerlo w gminie Westerlo. Jego kanonicy prowadzą księgarnię i piekarnię, a piwo opactwa Tongerlo warzone jest dla nich przez browar Haacht. Trzech kanoników zginęło jako męczennicy katoliccy: Arnold Vessem i Hendrik Bosch w 1557 r., Peter Janssens w 1572 r.

Opactwo leży w Tongerlo, w gminie Westerlo, około 10 km na wschód od Herentals. Brama łączy romański parter z XIV wieku z gotyckim piętrem z XVI wieku. Neogotycki kościół z 1852 roku, zaprojektowany przez Paula Stoopa, stoi obok długiego budynku klasztornego z czerwonej cegły. Utwardzona ścieżka prowadzi przez trawnik do budynków.

Muzeum na terenie przechowuje kopię z XVI wieku Ostatniej Wieczerzy Leonarda, która zachowuje oryginalne szczegóły, które zniknęły z obrazu w Mediolanie. Ta wersja oferuje odwiedzającym wgląd w to, jak wyglądała kompozycja Leonarda, gdy została po raz pierwszy ukończona.