Sint-Pietersabdij, Klasztor w Brugii, Belgia
Sint-Pietersabdij to XIX-wieczny klasztor benedyktyński w Steenbrugge, Assebroek, przy kanale Gandawa-Brugia. Jego ciemnobrązowe ceglane budynki obejmują wysoki blok wejściowy ze schodkowym szczytem i krzyżem, kwadratową wieżę z piramidalnym dachem oraz długą nawę z wysokimi oknami. Kościół opacki, pełniący też funkcję parafialnego, ma portal z 1952 r. i witraże ceramika Rogiera Vandeweghe.
Proboszcz Filip Pollet kupił działkę w Steenbrugge w 1875 r. i w 1879 r. sprowadził czterech mnichów z Dendermonde; w 1896 r. priorat podniesiono do godności opactwa, a pierwszym opatem został Amandus Mertens. W 1934 r. otrzymało prawa sukcesji opactwa św. Piotra w Oudenburgu (1086–1797) i przyjęło tę nazwę. Opat Eligius Dekkers uczynił je od 1967 r. ośrodkiem intelektualnym.
Nazwa zmieniła się w 1934 r., gdy opactwo otrzymało prawo następstwa Sint-Pietersabdij w Oudenburgu (1086–1797) i przejęło jej herb. Kościół, pełniący też funkcję parafialnego, zachowuje malowidła o Oudenburgu, witraże ceramika Rogiera Vandeweghe’a, XVII-wieczne popiersie św. Arnolda oraz w kaplicy chrzcielnej figurę maryjną z fragmentami cudownego wizerunku Matki Bożej z Affligem.
Opactwo znajduje się w Steenbrugge w Assebroek, przy kanale Gandawa-Brugia, a nie w średniowiecznym centrum Brugii. Kościół opacki, pełniący także funkcję kościoła parafialnego Najświętszego Serca i św. Filipa, zachował portal z 1952 r. oraz wieżę odbudowaną po I wojnie światowej. Mnisi opuścili stare budynki na rzecz nowego obiektu obok, a budynki klasztorne przejęło Centrum Katolickiego Szkolnictwa diecezji Brugii.
Corpus Christianorum to nie zbiór rękopisów, lecz naukowa edycja pism Ojców Kościoła, zainicjowana za opata Eligiusa Dekkersa, który stał na czele opactwa w latach 1967–1981; pierwszy tom ukazał się w 1954 r., a po nim ponad 400 kolejnych. Od 1948 r. opactwo wydawało też rocznik Sacris Erudiri.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 483 współtwórców z całego świata.