Miejskie wieże strażnicze we Flandrii, Walonii i północnej Francji, Średniowieczne dzwonnice w północnej Francji i Belgii.

Wieże strażnicze Belgii i Francji to 56 wież, w większości wystających z ratuszów i budynków miejskich, kilka wolnostojących lub odbudowanych po utracie sąsiednich budowli. Listę utworzono w 1999 r. z 32 wież Flandrii i Walonii, a w 2005 r. rozszerzono o 23 wieże Nord-Pas-de-Calais i Pikardii oraz wieżę w Gembloux. Sześć belgijskich wież kościelnych wpisano, ponieważ służyły jako wieże strażnicze lub alarmowe.

Wpis na listę UNESCO rozpoczął się w 1999 roku od 32 wież we Flandrii i Walonii. W 2005 roku dodano 23 wieże w Nord-Pas-de-Calais i Pikardii oraz wieżę w Gembloux, co dało łącznie 56 obiektów. Lista obejmuje także sześć belgijskich wież kościelnych, które służyły jako wieże strażnicze lub dzwonnice alarmowe.

Dzwony w tych wieżach przez wieki regulowały rytm życia lokalnych społeczności, oznaczając czas i ogłaszając ważne wydarzenia. Były symbolem wolności i władzy zwykłych ludzi wobec panowania szlachty i kościoła.

Wiele z tych wież jest otwarte dla zwiedzających i ma schody do wspinania się z widokami na otoczenie. Najlepszy moment do eksploracji to dzień w dobrej pogodzie, kiedy wspinaczka jest łatwiejsza, a widoczność sięga daleko.

Te wieże miały wiele praktycznych funkcji: służyły jako skarbce, sale posiedzeń, więzienia i wieże obserwacyjne do obserwacji pożarów i wrogów. To zróżnicowane zastosowanie pokazuje, jak istotne były dla życia miejskiego i ochrony miast.