Brussels Urban Transport Museum, Muzeum transportu w Woluwe-Saint-Pierre, Belgia

Muzeum Transportu Miejskiego w Brukseli zajmuje część zajezdni tramwajowej przy Avenue de Tervueren w Woluwe-Saint-Pierre. Szeroka, parterowa fasada ma dwa spiczaste szczyty pokryte zielonym metalem nad kremowym, pionowo żłobkowanym licem, przeszkloną ścianę podzieloną na duże przęsła i wysunięte szklane wejście. Srebrne litery tworzą „MUSEE” i „MUSEUM”, a ciemny emblemat przedstawia stylizowany przód tramwaju. W środku około 130 pojazdów, od tramwajów konnych z 1868 r. po autobusy z 1978 r.

Pierwsza zajezdnia w tym miejscu powstała na Międzynarodową Wystawę 1897 roku i obsługiwała linię wąskotorową otwartą w maju 1897 roku wzdłuż avenue de Tervueren. Po przejęciu przewoźnika przez Les Tramways Bruxellois w 1899 roku linię przebudowano na normalny rozstaw szyn. Zajezdnię rozbudowano w latach 1907–08, potrajając pojemność postojową; w 1952 roku zajmowała 12 000 m² i miała 3 930 m krytych torów. Dwie pierwsze hale zamieniono na przestrzeń wystawową w latach 1976–77; budynek wpisano do rejestru zabytków 29 listopada 2001 roku.

Przydomek „Musée du Tram” pochodzi od brukselskiego tramwaju, w którym miasto było pionierem: pierwszą linię konną oddano w koncesję w 1866 r., a dziesięć lat później istniało około dwudziestu linii, podczas gdy Paryż miał jedną. Wolontariusze, często byli pracownicy STIB, opiekują się muzeum i komentują niedzielny kurs Brussels Tourist Tramway po francusku, niderlandzku lub angielsku.

Muzeum zajmuje dwie pierwsze hale zajezdni przy avenue de Tervueren 364b, naprzeciw parku Woluwe; trzecia hala nadal służy jako zajezdnia STIB. W sezonie wysokim (od kwietnia do końca września) jest otwarte w środy 14–18 oraz w soboty, niedziele i święta 13–19; w sezonie niskim w drugi weekend każdego miesiąca 13–17. W dni otwarcia kursują zabytkowe tramwaje do Tervuren, Cinquantenaire i Stockel oraz stare autobusy na place Royale.

Byli pracownicy firm transportowych ofiarowują swój czas na konserwację pojazdów i utrzymanie historii kolekcji. Od 1982 roku ci doświadczeni wolontariusze pracują, aby uczynić kolekcję dostępną dla odwiedzających.