Dhaka

Dhaka to stolica i centrum gospodarcze dywizji Dhaka w Bangladeszu, rozciągająca się wzdłuż rzeki Buriganga na wysokości około 60 metrów i przecięta licznymi drogami wodnymi między gęsto zabudowanymi dzielnicami. Strefy handlowe łączą historyczne dzielnice bazarowe z nowoczesnymi obszarami przemysłowymi i mieszkaniowymi, podczas gdy budowle religijne różnych wyznań stoją wśród biurowców i bloków mieszkalnych w krajobrazie miejskim.

Między 1608 a 1704 osada pełniła funkcję stolicy prowincji mogolskiej Bengalu, rozwijając się jako centrum handlowe dla tekstyliów i przypraw, zanim brytyjska administracja kolonialna przeniosła tu funkcje w 1905 roku. Po uzyskaniu niepodległości od Pakistanu w 1971 roku stała się stolicą narodową, a industrializacja przyspieszyła wzrost populacji od lat osiemdziesiątych dzięki produkcji tekstylnej i stoczniowej.

Metropolia służy jako węzeł promów rzecznych w delcie, łącząc regiony wiejskie z miejskimi rynkami, tak że tysiące osób dojeżdżających do pracy i handlowców przemierza codziennie szlaki wodne. Uniwersytety przyciągają studentów z całego subkontynentu, podczas gdy wydarzenia kulturalne z muzyką, teatrem i literaturą bengalską kształtują życie miejskie, a tradycyjne bazary funkcjonują według stuletnich praktyk handlowych.

Sezon suchy od listopada do lutego przynosi przyjemniejsze temperatury do zwiedzania miasta, podczas gdy szczyty upałów w innych miesiącach mogą utrudnić dłuższe wizyty na zewnątrz. Międzynarodowe lotnisko znajduje się około 20 kilometrów na północ od centrum z połączeniami przez auto-riksze, a riksze rowerowe wraz z lokalnymi autobusami obsługują trasy między głównymi dzielnicami, przy czym gotówka jest przydatna do mniejszych transakcji na tradycyjnych targach.

Ponad 600 000 riksz ciągniętych ręcznie transportuje pasażerów codziennie przez wąskie uliczki, a kierowcy dekorują swoje pojazdy kolorowymi malunkami i utrzymują system mobilności bez napędu motoryzacyjnego przez pokolenia. Sztuka riksz przedstawia gwiazdy filmowe, krajobrazy i wzory abstrakcyjne malowane przez lokalnych artystów na metalowych panelach, zamieniając każdy pojazd w ruchome dzieło sztuki.