Walled city of Jajce, Średniowieczny kompleks warowny w Jajce, Bośnia i Hercegowina

Miasto obronne Jajce to średniowieczny ufortyfikowany zespół, którego cytadela wznosi się na wzgórzu Hum na wysokości 470 m, nad ujściem Plivy do Vrbasu. Mury o długości około 1300 metrów otaczają prawie 11 200 metrów kwadratowych i łączą Wielki Bastion Północny i Południowy, wieżę strażniczą Medvjed-kula oraz bramy Banja Luka i Travnik. Główny portal zdobi herb dynastii Kotromanić.

Miejsce stało się stolicą niezależnej Bośni w XIV wieku i przez ponad 200 lat służyło jako główne umocnienie królestwa. Padło w ręce sił osmańskich w 1527 roku, co oznaczało koniec średniowiecznego bosniacko-szlacheckiego panowania.

Portal cytadeli zdobi herb dynastii Kotromanićów, który znaczy rolę miasta jako siedziby królewskiej. Królowa Katarzyna odrestaurowała kościół Mariacki, dziś najstarszy kościół w Jajcach. Klasztor franciszkanów św. Łukasza ukończono w 1885 roku, a miejsce jest zgłoszone do wpisu na listę światowego dziedzictwa UNESCO jako część zespołu przyrodniczo-architektonicznego Jajce.

Mury otaczają wzgórze na długości około 1300 metrów, a przechodni szlak łączy Wielki Bastion Południowy z Wielkim Bastionem Północnym. Północny odcinek prowadzi obok Wieży Zegarowej, Mračna kapija, Velika tabija oraz wież Džikovac i Papaz do bramy Banja Luka; zachodni mur schodzi od cytadeli, mija Medvjed-kula i dochodzi do bramy Travnik. Cytadela leży na wysokości 470 m n.p.m., więc na podejście trzeba zarezerwować czas.

Na jednej z bram wjazdowych wyryte jest godło dynastii Kotromanic, rzadki emblemat z końca epoki średniowiecza. To wyrytowanie oznacza miejsce jako ostatnią rezydencję królewską przed upadkiem królestwa.