Bijambare, System jaskiń w gminie Ilijaš, Bośnia i Hercegowina.

Bijambare to system jaskiniowy w gminie Ilijaš z czterema głównymi komorami i korytarzami osiągającymi wysokości 30 metrów i szerokości 60 metrów, rozciągającymi się na ponad 400 metrów łącznie. System przechodzi przez wiele naturalnych sal o różnych rozmiarach, tworząc różnorodny krajobraz podziemny.

Górna Jaskinia jest najstarszą jaskinią Bijambar i ważnym stanowiskiem archeologicznym. Chorwacki paleontolog M. Malez badał ją w 1967 roku. Osady przy wejściu do lewego korytarza zawierały narzędzia kamienne kultury epigrawetienu, wykonane z jaspisu, chalcedonu i krzemienia, a także kości niedźwiedzia jaskiniowego, koziorożca i zająca bielaka. Najwyższa warstwa zawierała ceramikę z epoki brązu.

Stećci z nekropolii w Čevljanovići zostały przeniesione na teren Bijambar, gdzie dziś stoją wśród lasu i krasu. Odbywają się tu okresowo targi zdrowej żywności ekologicznej i wyrobów rękodzielniczych miejscowej ludności, a na terenie chronionego krajobrazu działa centrum edukacyjne.

Jaskinia Środkowa (Główna) w Bijambarze została ponownie udostępniona latem 2007 r. po przebudowie finansowanej przez Unię Europejską: betonowe ścieżki, oświetlenie elektryczne i dom informacyjny. Teren leży przy głównej drodze Sarajewo–Tuzla, w pobliżu wsi Nišići i Krivajevići. Kursuje tu także turystyczna kolejka ekologiczna.

Czwarta sala, zwana „salą muzyczną”, zawdzięcza nazwę akustyce; powstała prawdopodobnie z połączenia kilku okrągłych korytarzy, których ślady widać jeszcze na suficie. Jaskinia jest też schronieniem kolonii nietoperzy i świerszczy.