Gilgilçay barrier, Starożytny mur obronny w Siyazan, Azerbejdżan.
Bariera Gilgilçay to sasanidzka linia obronna o długości około 50 km, od brzegu Kaspijskiego do podnóża Babadağ. Mury łączyły cegłę mułową i nieociosany kamień, a wieże stały co 30–35 m; osiągają 5–7 m wysokości koło Kolany i 7–11 m na niektórych odcinkach. Głównym punktem oparcia była Çıraqqala, forteca z V wieku na skale na końcu linii.
Ta fortyfikacja została zbudowana w 5. wieku przez Sasanidów, aby chronić terytoria północne przed najazdami ze stepów. Struktura pozostała ważnym punktem obronnym przez wiele wieków, kontrolując dostęp do regionu poprzez kluczowe przejścia górskie i przybrzeżne.
Źródła arabskie nazywały barierę Sur at-Tin, „glinianym murem”, od jej odcinków z cegły suszonej. Çıraqqala, główny punkt oparcia, służyła jako posterunek sygnałowy: w czasie pokoju obserwowała równinę, a w razie zagrożenia jej wielka latarnia roznosiła alarm we wszystkich kierunkach.
Ruiny znajdują się w pobliżu Siyazanu i można je odwiedzać przez cały rok bez ograniczeń. Noś wygodne buty do chodzenia, ponieważ teren jest nierówny, i poświęć czas na przejście całej fortyfikacji, aby poznać jej pełną skalę.
Mury nie były jednolite: pięciokilometrowy odcinek od basenu Gilgilçay do gór wzniesiono z cegły suszonej, a inne partie z nieociosanego kamienia. Co 30–35 metrów stały bastiony lub wieże; od 85. bastionu linia skręca na południowy zachód, gdzie mury mają 30 m od dołu i 15 m od góry.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 440 współtwórców z całego świata.