Gilahli Mosque in Shaki, Kompleks religijny w Shaki, Azerbejdżan

Meczet Gilahli to meczet w Shaki, którego sala modlitw miała 6 na 12 metrów, a strop podtrzymywały cztery drewniane kolumny ustawione pośrodku. Ściany wzniesiono z suszonej cegły i kamieni rzecznych zmieszanych z gliną i słomą, otynkowane wewnątrz i na zewnątrz. Ściany wnętrza dzieliły się na pasy: tynkowany cokół o wysokości 1,5 metra, pas stopniowanych wnęk z motywami geometrycznymi i roślinnymi, wąska wstęga roślinna, pas pisma arabskiego i geometryczna bordiura. Do dziś zachował się tylko minaret.

Meczet został wybudowany w 1749 roku przez chana Szekiego Hadżiego Czalabiego Chana, a w 1805 roku Hadżi Szamseddin-bej zbudował na jego miejscu nowy meczet, znany później jako meczet Hadżiego Szamseddina-beja. Hadżi Szamseddin-bej zmarł w 1815 roku i został pochowany na cmentarzu obok meczetu; jego nagrobek przechowywany jest w Szekim Muzeum Historii i Krajoznawstwa.

Meczet jest lokalnie znany jako meczet Hadżiego Szamseddina Beja, od odbudowy w 1805 r. Arabsko-turecka inskrypcja znaleziona zakopana w pobliżu miejsca na początku XX w. podaje, że Hadżi Szams ad-Din Bej ufundował meczet w miesiącu radżab 1220 roku hidżry; później umieszczono ją nad źródłem, a w 1936 r. sfotografował ją Aleskerzade.

Minaret wznosi się w dzielnicy Külekhli nad brzegiem rzeki Gurjana, 20–23 m nad wodą i 8–10 m od klifu, wewnątrz 2-metrowego kamiennego muru. Zachował się 27-metrowy odcinek północnego muru meczetu; minaret wznosi się na małej wieży po południowej stronie. Ponad dwadzieścia kamiennych stopni z drewnianym zadaszeniem i małymi oknami prowadzi na balkon.

Minaret jest jedyną zachowaną częścią meczetu: salę modlitw rozebrano po tym, jak w latach 30. XX wieku zakwaterowano w niej rodzinę. Ponad dwadzieścia kamiennych stopni, osłoniętych drewnianym daszkiem z małymi oknami, prowadzi na galerię muezzina.