Aras Dam, Zapora ziemna i elektrownia wodna na granicy Azerbejdżanu i Iranu.

Zapora Aras to 1026-metrowy nasyp piaskowy z rdzeniem ilastym, wznoszący się 34 metry nad dnem rzeki Aras na granicy Iranu i Azerbejdżanu. Jej korona ma 8 metrów szerokości. Tworzy zbiornik Aras o długości 52 kilometrów i szerokości 6,1 kilometra, a elektrownia ma cztery turbiny, po dwie z każdej strony, o łącznej mocy 44 MW.

Zapora została zbudowana w latach 70. XX wieku na podstawie porozumienia między Związkiem Radzieckim a Iranem o wspólnym korzystaniu z zasobów wodnych rzeki. Po rozpadzie Związku Radzieckiego Azerbejdżan przejął stronę radziecką i kontynuował wspólne zarządzanie z Iranem.

Zapora Aras jest wspólnie zarządzana przez Azerbejdżan i Iran, co czyni ją jednym z nielicznych miejsc, gdzie dwa sąsiednie kraje dzielą tę samą infrastrukturę. Po obu stronach rzeki instalacje graniczne i obiekty techniczne wyraźnie zaznaczają ten wspólny charakter.

Zapora znajduje się w odległej strefie przygranicznej i jest zazwyczaj zamknięta dla ogółu społeczeństwa. Osoby planujące wizytę w tym rejonie powinny wcześniej sprawdzić zasady dostępu u władz obu krajów, ponieważ mogą się one różnić w zależności od strony, od której się zbliżają.

Zbiornik przy normalnym poziomie wody 777,5 m n.p.m. mieści 1,35 km sześciennego wody i zajmuje 145 kilometrów kwadratowych. Ciągnie się 52 kilometry wzdłuż Arasu, osiąga 6,1 kilometra szerokości i średnio 18,2 metra głębokości.