Hotel Blauensteiner, Zabytkowy hotel w Thunau am Kamp, Austria

Hotel Blauensteiner stoi przy Taborgasse 8 w Thunau am Kamp; to budynek złożony z dwóch części, którego wygląd kształtuje dobudowana w pierwszej połowie lat 20. XX wieku weranda tarasowa, zrealizowana na zlecenie Ignatza i Anny Hoferów. Od początku istnienia schody łączą hotel z równoległą Villengasse. Cztery z sześciu okien od strony rzeźni zostały od razu zamurowane.

Zbudowany w latach 1897/98 Hotel Šimunek był pierwszym hotelem Thunau i od 1899 gościł letników, co potwierdzają listy gości gminy. W 1901 przeszedł w drodze licytacji na Marie Frischauf, żonę notariusza i etnografa Eugena Frischaufa. Około 1917 kupili go wiedeńscy kawiarniarze Ignatz i Anna Dworschak, którzy w pierwszej połowie lat dwudziestych kazali dobudować ryzalit z tarasem. W 1935 trafił do kamieniarza Franza Blauensteinera, którego rodzina prowadziła go do 1992 roku.

Nazwa Blauensteiner pochodzi od kamieniarza Franza Blauensteinera, który kupił hotel na licytacji przymusowej w 1935 roku i prowadził go jako pensjonat i kawiarnię na tarasie. Taras dobudowany na początku lat 20. XX wieku dla Ignatza i Anny Dworschaków służył śniadaniom, podwieczorkom o piątej, dancingom i kąpielom słonecznym. Pisarz Heimito von Doderer spędził tu tydzień w sierpniu 1956 roku.

Budynek stoi przy Taborgasse 8 w dzielnicy Thunau am Kamp. Schody, objęte wraz z budynkiem ochroną konserwatorską w 2023 roku, łączą go z Villengasse, biegnącą równolegle do Taborgasse, linii Kamptalbahn i rzeki Kamp. Hotel jest zamknięty od 1992 roku, więc obiekt można oglądać tylko z zewnątrz.

Pisarz Heimito von Doderer, przyjaciel właścicieli Franza i Eleonory Blauensteinerów, spędził tydzień w Gars w sierpniu 1956 roku z drugą żoną Marią Emmą i tu mieszkał. W latach 60. i 70. XX wieku stałą gościem była aktorka Burgtheater Johanna Borak, często z matką Ludmillą.