Saint Gall Church, Kościół parafialny w Weer, w Austrii
Kościół św. Galla to chroniony budynek parafialny w Weer z białymi murami i charakterystyczną wieżą wyróżniającą się na tle tirolskiego pejzażu górskiego. Konstrukcja wykazuje typową architekturę regionu górskiego i nadal służy jako miejsce kultu dla społeczności.
Kościół w Weer po raz pierwszy wzmiankowano w 1265 r., gdy jako filię macierzystej parafii Kolsass wcielono go do klasztoru Fiecht. Wykopaliska Wilhelma Sydowa w 1991 r. odsłoniły fundamenty salowego kościoła z VIII w., następnie wczesnoromański mur zachodni, romańską budowlę z XII w. i gotycką przebudowę z końca XV w. Po pożarze w 1553 r. opat Pirmin Seidl z Fiechtu położył 16 lipca 1777 r. kamień węgielny pod barokową budowlę; biskup książę Joseph von Spaur z Brixen poświęcił ją wraz z trzema ołtarzami 5 lipca 1781 r. W 1956 r. Weer stało się samodzielną parafią.
Kościół jest poświęcony św. Gallowi, mnichowi irlandzkiemu; ołtarz główny ukazuje go klęczącego przed Madonną, namalowany przez Franza Antona Zeillera w 1779 r. Zeiller namalował też w 1779 r. freski w sklepieniach, w tym budowę klasztoru St. Gallen i uzdrowienie opętanego przez świętego. W Weer od 1491 r. istnieje fundacja kapelańska, ale stały kapłan zamieszkał w wiosce dopiero od 1946 r.
Kościół stoi na wschodnim skraju Weer, otoczony cmentarzem, z dwoma czerwonomarmurowymi portalami łukowymi z 1778 roku. Portal gotyckiej wieży zachowuje żelazne drzwi z około 1500 roku, a na zachodniej ścianie wieży wisi naturalnej wielkości krucyfiks z marmuru dłuta Josefa Millera. Wnętrze odnowiono w 1991 roku.
Marmurowy krucyfiks na zachodniej ścianie wieży wyrzeźbił Josef Miller w trzeciej ćwierci XIX wieku. W portalu wieży zachowały się gotyckie żelazne drzwi z około 1500 roku, a tabernakulum ołtarza głównego jest rokokowe.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 294 współtwórców z całego świata.