Montansiedlung Colloredohaus, Imhof-Stöckl, Chroniony zabytek w Bad Gastein, Austria.

Colloredohaus, zwany też Imhof-Stöckl, to dwukondygnacyjny murowany budynek pod dachem czterospadowym z biegnącym wokół wklęsłym profilem, położony w historycznej osadzie górniczej Altböckstein w Böckstein, Bad Gastein. Ma barokowy układ okien oraz wieżę dzwonną przeniesioną z pierwszego domu zarządcy (obecnie plebania Böckstein). Nad portalem wejściowym znajduje się kamień herbowy arcybiskupa Hieronymusa von Colloredo z 1782 roku. Południowa, jednokondygnacyjna przybudówka, dawna płuczka złota Altböckstein, wzniesiona około 1750 roku, ma wysoki barokowy dach czterospadowy z dwoma rzędami lukarn i na wschodniej elewacji kamień herbowy arcybiskupa Andreasa Jakoba von Dietrichsteina z 1750 roku.

Altböckstein założono planowo jako barokowy zespół osadniczy górniczy w latach 1741–1745 i ukończono w 1764 roku po katastrofie lawinowej. Dom służył jako siedziba zarządcy kopalni. Nad portalem wejściowym znajduje się kamień herbowy arcybiskupa Hieronymusa von Colloredo z rokiem 1782.

Nazwa Colloredohaus pochodzi od kamienia herbowego arcybiskupa Hieronymusa von Colloredo nad portalem wejściowym, datowanego na 1782 rok. Budynek służył jako dom zarządcy osady górniczej Altböckstein, a jego dzwonnica została przeniesiona tutaj z pierwszego domu zarządcy, dziś plebanii Böckstein.

Budynek stoi w osadzie górniczej Altböckstein w dzielnicy Böckstein w Bad Gastein, a nie w centrum miasta. Dwukondygnacyjny dom główny ma dach czterospadowy z biegnącym wokół wklęsłym profilem; południowa jednokondygnacyjna przybudówka, dawna płuczka złota, ma wysoki dach czterospadowy z dwoma rzędami lukarn. Nad portalem wejściowym znajduje się kamień herbowy arcybiskupa Hieronymusa von Colloredo (1782), a na wschodniej fasadzie dawnego budynku płuczki kamień arcybiskupa Andreasa Jakoba von Dietrichsteina (1750).

Południowa, parterowa przybudówka to dawna płuczka złota Altböckstein, wzniesiona około 1750 roku i od 1912 używana jako magazyn. Jej wysoki barokowy dach czterospadowy ma dwa rzędy lukarn, a we wschodniej fasadzie dawnej kadzi do płukania osadzono kamień herbowy arcybiskupa Andreasa Jakoba von Dietrichsteina z 1750 roku.