Versuchsseilbahn Batschuns, Kolejka linowa w Zwischenwasser, Austria.

Versuchsseilbahn Batschuns była koleją linową wahadłową o poziomej długości około 450 m (472 m wzdłuż zbocza), łączącą stację dolną na 683 m ze stacją górną na 825 m w Suldis, przy różnicy wysokości 142 m. W połowie trasy stał jeden podpor; linia biegła z północnego zachodu na południowy wschód. Stacja dolna jest dziś domem rodziny Peter, a stacja w Suldis to ruina z tarczą kierującą, cięgnami hamulca i kotwami lin nośnych.

Karl Peter zbudował tę instalację doświadczalną w 1947 roku, aby udowodnić, że zautomatyzowane koleje linowe mogą działać bez stałego nadzoru personelu. Urzędnicy uznali potencjał tego pomysłu i później wykorzystali wyniki do bardziej nowoczesnych systemów kolei górskich.

To miejsce pokazuje, jak małe rozwiązanie techniczne wpłynęło na myślenie ludzi, którzy później budowali koleje linowe. Pozostałe części na górnej stacji ujawniają, jak działały pierwsze systemy automatyczne.

Dolna stacja, dziś dom rodziny Peter, stoi przy Schulertobel w Batschuns i nie jest udostępniona publicznie. Górna stacja w Suldis to ruina, w której zachowały się koło kierujące z cięgnem hamulca i słupki kotwiące liny nośne. Do obu dociera się pieszo; kolejka linowa już nie kursuje.

Karl Peter otrzymał pierwszą austriacką zgodę na budowę w pełni automatycznych kolei linowych po odbiorze tej linii próbnej. Pierwszym rzeczywistym zastosowaniem jego koncepcji w ruchu pasażerskim była kolej Lech–Oberlech; potem powstały linie Brusino Arsizio–Serpiano, Härmelekopf i Graseck, która zachowała pierwotną formę.